كافى ١ / ٣٤٠ از ابان بن تغلب : « امام صادق ( ٧ ) فرمودند : تو چسان خواهى بود آن هنگام كه بين دو مسجد حادثه‌اى رخ دهد ، پس دانش رخت بربندد ، همان گونه كه مار در سوراخش جمع مي‌شود ، شيعيان اختلاف كنند و برخى از آنها بعضى را كذاب بنامند ، و بعضي‌شان در چهره‌ى برخى آب دهان اندازند ؟ عرض كردم : فدايت شوم ، خيرى در آن زمان نيست ، فرمودند : تمام خير آن هنگام است و سه بار اين جمله را تكرار كردند . »

غيبت نعمانى / ١٧٢ از ابو بصير روايت مي‌كند : « به امام صادق ( ٧ ) گفتم : امام باقر ( ٧ ) مي‌فرمودند : قائم آل محمد دو غيبت دارد كه يكى طولاني‌تر از ديگرى است . فرمودند : آري ، و آن [ ظهور ] واقع نخواهد شد تا آنكه شمشيرهاى بنى فلان درگير شوند ، حلقه تنگ شود ، سفيانى ظاهر گردد ، بلا شدّت گيرد و مرگ وقتلى مردم را فراگيرد كه از آن به حرم خدا و رسولش ( ٦ ) پناه آرند . »

همان / ٢٦٧ از عبدالله بن سنان از امام صادق ( ٧ ) : « مرگ و قتلى مردم را فرامي‌گيرد كه به حرم پناه مي‌جويند . به دنبال شدّت جنگ ، منادى راستينى ندا مي‌كند : اين كشتار و جنگ براى چيست ؟ صاحبتان فلان است . »

مختصر بصائر الدرجات / ١٩٩ از حضرت امير ( ٧ ) در خطبه‌ى مخزون : « اى مردم ! از من سؤال كنيد قبل از آنكه فتنه‌اى شرقى [ بسان شترى چموش ] پايش را بلند كند و در مهارش گذارد - و اين [ فتنه ] پس از مرگ و زندگانى است - ، يا آنكه آتشى با هيزم درشت در مغرب زمين شعله‌ور شود و فرياد به خونخواهى يا مانند آن كند . پس آن هنگام كه فلك بگردد خواهيد گفت : او مُرد ، يا هلاك شد ، در كدام وادى سير مي‌كند . پس در آن روز تأويل اين آيه خواهد آمد :

ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفيراً ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى اسراء / ٦

پس [ از چندى ]

دوباره شما را بر آنان چيره مي‌كنيم و شما را با اموال و پسران يارى مي‌دهيم و [ تعداد ] نفرات شما را بيشتر مي‌گردانيم .

براى آن نشانه‌ها و علاماتى است ؛ نخست آن كه كوفه با لشكر و خندق محاصره شود ، در سر كوچه‌هاى كوفه آتش روشن شود ، چهل شب مساجد تعطيل شود ، سه پرچم - كه با