فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٥٢٧

و اى كاش مي‌ديدى هنگامى را كه [ كافران ] وحشت‌زده‌اند [ آنجا كه راهِ ] گريزى نمانده است و از جايى نزديك گرفتار آمده‌اند ؛ يعنى از زير گام‌هايشان . از آن لشكر تنها مردى باقى مي‌ماند كه خدا صورتش را به پشت برگردانده است .

و اينكه خداوند براى مهدى اقوامى را برمي‌انگيزد كه به مانند پاره‌هاى ابر پاييزى [ پراكنده بودند ، ولى ] گرد مي‌آيند . به خدا قسم من اسامى آنان و نام اميرشان و محلّ توقف مركب‌هايشان را مي‌دانم . سپس مهدى داخل كعبه مي‌شود ، مي‌گريد و به تضرّع مي‌پردازد . . . »

سفياني ، حتمى و ناگزير

كافى ٨ / ٣١٠ از عمر بن حنظله نقل مي‌كند : « از امام صادق ( ٧ ) شنيدم كه فرمودند : پنج نشانه قبل از قيام قائم خواهد بود ؛ فرياد ، سفياني ، فرو رفتن زمين ، كشته شدن نفس زكيه و يماني ، عرضه داشتم : فدايت گردم ، اگر كسى از اهل‌بيت شما پيش از رخداد اين نشانه‌ها خروج كرد ، آيا با او خروج كنيم ؟ فرمودند : نه .

روز بعد اين آيه را تلاوت كردم : إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى شعراء / ٤

اگر بخواهيم نشانه‌اى از آسمان بر آنان فرود مي‌آوريم ، تا گردن‌هايشان در برابر آن خاضع گردد ، و گفتم : آيا اين همان فرياد است ؟ فرمودند : بدان ، چون آن ( ٢ ) ( ٢ ) . در روايت ، اين عبارت آمده : أما لو كانت ، خضعت أعناق أعداء الله عزوجل ، و ضمير مستتر موجود در كانت - كه به لفظ : آن ترجمه شد - همان گونه كه ممكن است به صيحه و فرياد رجوع كند ، ممكن است به كلمه‌ى آيه كه در آيه‌ى شريفه آمده بازگردد . م

واقع شود ، گردن‌هاى دشمنان خداوند عزيز وجليل خاضع گردد . » ( ٣ ) ( ٣ ) . مشابه آن غيبت نعمانى / ٢٥٢

كمال الدين ٢ / ٦٥٢ از ابو حمزه‌ى ثمالى نقل مي‌نمايد : « به امام صادق ( ٧ ) گفتم :

امام باقر ( ٧ ) مي‌فرمودند : خروج سفيانى از امور حتمى است . ايشان فرمودند : آري ، و نيز اختلاف فرزندان عباس حتمى است ، قتل نفس زكيه حتمى است ، و خروج قائم حتمى است .