فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٤٩٤

وجوب تقيه تا زمان ظهور امام ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )

كفاية الاثر / ٢٧٤ از امام رضا ( ٧ ) نقل مي‌كند : « كسى كه پيش از خروج قائم ما تقيه را ترك كند ، از ما نيست . »

الهداية / ٤٧ از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند : « ريا با منافق در خانه‌ى او عبادت ، ولى با مؤمن شرك است . و تقيه واجب است و ترك آن تا زمان خروج قائم جايز نيست . پس هركه آن را ترك كند مرتكب نهى خدا ، رسولش ( ٦ ) و امامان ( : ) شده است . »

كافى ٢ / ٢٢٠ از آن حضرت نقل مي‌كند : « هرچه اين امر [ ظهور ] نزديك شود ، براى تقيه سخت‌تر است . »

همان ٢ / ٢١٩ از امام باقر ( ٧ ) مي‌آورد : « تقيه در هر ضرورتى است ، و كسى كه بدان نيازمند است خود بهتر از آن آگاه است . »

شيخ انصاري ( رحمه الله ) در رسالة التقية / ٤٥ مي‌نگارد : « متبادر از تقيه ، تقيه از مذهب مخالفين است ، لذا نمي‌توان آن را در برخورد با كفار يا ظالمان شيعه به كار برد . لكن از روايت مسعدة بن صدقه - كه خواهد آمد - ظاهر مي‌شود كه اين حكم شامل غير مخالفين هم مي‌شود ، علاوه بر آنكه ادله‌ى عامه‌ى تقيه - پس از ملاحظه‌ى اين نكته كه تقيه در لسان امامان ( : ) اختصاصى به مخالفين نداشته است ، هم‌چنان‌كه با تتبّع در رواياتِ تقيه آشكار مي‌گردد -

نيز كفايت مي‌كند . »