رجال كشى / ١٣٨ از عبدالله پسر زراره روايت مي‌كند كه امام صادق ( ٧ ) به او فرمودند : « پدرت را سلام برسان و به او بگو : من بر تو تنها بابت دفاع از تو عيب مي‌گيرم ، چرا كه مردم و دشمن به سوى هر كسى كه ما او را به خود نزديك مي‌كنيم يا منزلت او را مي‌ستاييم مي‌شتابند ، تا كسانى را كه ما دوست مي‌داريم و به خود نزديك مي‌گردانيم و آنها آنان را به خاطر محبّت ما و نزديكى به ما متّهم مي‌كنند ، بيازارند ، و آزار و قتل را شايسته‌ى آنها مي‌بينند ، [ و از سويى ] هركه را عيب كنيم مي‌ستايند . . .

اگر به ما اذن داده شود ، خواهيد دانست حق در آن است كه ما شما را بدان فرمان مي‌دهيم ، پس اين امر را به ما رد كنيد ، تسليم ما باشيد ، بر احكام ما صبر كنيد و بدان راضى باشيد .

آن كسى كه ميان شما فاصله انداخته است ، پيشواى شماست كه خداوند سرپرستى خلق خود را به دو سپرده است و او به مصلحت رعيت خود در [ صلاح و ] فساد امر آنان آشناتر است . پس اگر خواست ميان آنان فاصله مي‌اندازد تا آنان به سلامت مانند ، سپس آنان را آنسان كه خداوند اذن دهد با هم جمع مي‌كند تا از فساد ، و نيز بيم دشمن در امان بمانند ،

و ايمنى را از جايگاه آن و فرج را از نزد خويش براى آنان مي‌آورد .

تسليم باشيد ، [ امورتان را ] به ما رد كنيد ، انتظار امر ما و امر خود ، و فرج ما و فرج خود را بكشيد . اگر قائم ما قيام كند و سخنگوى ما سخن گويد و آنگاه تعليم قرآن ، شرايع دين ، احكام و فرائض را همان گونه كه خدا بر حضرت محمد ( ٦ ) نازل كرده است ، بر شما از سر گيرد ، صاحبان بصيرت ميان شما ، در آن روز به شدّت انكار خواهند كرد ، و تنها زير لبه‌ى شمشيرى كه بر فراز گردن‌هايتان است بر دين و راه خدا خواهيد ماند .

همانا خداوند مردم را پس از رسول‌خدا ( ٦ ) بر همان سنّت كسانى كه پيش از شما بودند قرار داد ، پس آنان تغيير دادند ، تبديل كردند ، تحريف نمودند ، بر دين خدا افزودند و از آن كاستند . پس هيچ چيزى از آنچه امروز مردم بر آنند نيست مگر آنكه از آنچه وحى از نزد خدا آورده منحرف شده است . پس - خدايت رحمت كند - هنگامى كه فراخوانده مي‌شوى اجابت كن ، تا آن كسى كه دين خدا را برايتان از سر گيرد بيايد . »