تاج المواليد / ١١٥ روايت مي‌كند : « سيصد و سيزده نفر به تعداد اهل بدر از نجيبان ، ابدال و اخيار كه همه جوانند و پيرى ميانشان نيست در بين ركن و مقام با او بيعت مي‌كنند . »

برخى سنّيان مي‌گويند كه تمام ياران امام مهدي ( ٧ ) غير عربند و هيچ عربى ميان آنان نيست ! ابن عربى در فتوحات ٣ / ٣٢٨ مي‌نويسد : « آنان پا جاى پاى مردانى از صحابه مي‌گذارند . در آنچه با خدا عهد كرده‌اند راستين هستند . آنان از عجمانند و هيچ عربى ميانشان نيست و لكن تنها با لغت عربى تكلّم مي‌كنند . »

ابن ماجه ٢ / ١٣٦٩ از ابوهريره از رسول اكرم ( ٦ ) روايت مي‌كند : « هنگامى كه نبردها رخ دهند ، خداوند گروهى از عجمان را كه بهترين اسبان عربى را دارند و در ميان آنان بهترين سلاح را دارند مي‌فرستد و دين را به وسيله‌شان تأييد مي‌كند . »

حاكم در المستدرك ٤ / ٥٤٨ از ابوهريره از رسول‌خدا ( ٦ ) نقل مي‌كند و بنابر شرط بخارى صحيح مي‌شمارد : « چون نبردها رخ دهند ، گروهى از عجمان كه بهترين اسبان عربى را دارند از دمشق خارج شوند . خدا دين را به آنان تأييد مي‌نمايد . »

در برخى از روايات عرب مذمت شده است ، المستدرك ٤ / ٤٨٢ از ابوهريره نقل مي‌كند : « واى بر عرب از شرّى كه نزديك شده است . در سر [ سال ] شصت امانت به غنيمت تبديل مي‌شود و صدقه غرامت تلقى مي‌گردد ، گواهى بر اساس شناخت [ و نه مشاهده ] خواهد بود و حكم بر طبق هوي .

اين حديث بنابر شرط مسلم و بخارى صحيح است ولى با اين اضافات آن را نقل نكرده‌اند . »

در منابع ما نيز غيبت شيخ طوسى / ٢٨٤ از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « از عرب بپرهيز ، چرا كه براى آنان خبرى ناخوشايند است ، بدان ! يك نفر از آنها با قائم خروج نمي‌كند . »

و لكن اينها با احاديث صحيحى كه صراحت در آن دارند كه ياران خاص حضرت ابدال شام ، نجيبان مصر ، اخيار عراق و گروه‌هايى از عراق هستند تعارض دارد . البته اينان نسبت به تعداد بسيار اعراب قليل هستند ، كافى ١ / ٣٧٠ از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند :

« واى بر سركشان عرب از امرى كه نزديك شده است ، ابن ابى يعفور گويد : عرضه داشتم :