فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٣٨٢

آوردنشان ، درخواست دقيانوس از آنها و ساير احوالاتشان بر آن مرقوم بود . »

تفسير عياشى ٢ / ٣٢١ از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « پادشاه زمان ، اسامى آنان ، پدران و خانواده‌هايشان را در صفحاتى از سرب نگاشت . »

نفراوى مالكى در الفواكه الدوانى ١ / ٧٠ مي‌نويسد : « اصحاب كهف با مهدى و از پيروان او خواهند بود . عيسي ( ٧ ) نماز صبح را پشت سر مهدى به جا مي‌آورد ، و البته اين كار ضررى به نبوّت او نمي‌رساند . مهدى در ادامه ، حكومت را به عيسى مي‌سپارد ، دجال را مي‌كشد و در بيت‌المقدس مي‌ميرد .

امر حاكميت براى عيسي ( ٧ ) انتظام مي‌گيرد ، و از زمان فرود آمدن در زمين به مدّت چهل سال حكمرانى خواهد كرد . آنگاه از دنيا مي‌رود و مسلمين بر او نماز مي‌خوانند . برخى گويند : او از زمان فرود آمدن هفت سال درنگ مي‌كند ، و [ در آن مدّت ] هيچ دشمنى ميان مردم نخواهد بود . سپس خدا بادى را مي‌فرستد كه ارواح مؤمنان را قبض مي‌كند . »

نگارنده : سخن نفراوى بازخوانى افكار كعب‌الاحبار است كه آن را به مثابه احاديثى نبوى و قطعى گرفته‌اند !

در الدرالمنثور ٤ / ٢١٥ مي‌نويسد : « از ابن عباس منقول است كه رسول‌خدا ( ٦ ) فرمود :

اهل كهف از اصحاب مهدي ( ٧ ) هستند .

زجاجى در امالى خود از ابن عباس روايت مي‌كند كه درباره‌ى آيه‌ي : أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيم ، گفت : آن جوانان هنگامى كه به جهت ترس بر دين از خويشان گريختند ، خانواده‌هايشان پادشاه را باخبر كردند ، و او فرمان داد تا بر لوحى از سرب اسامى آنان را بنويسند و آن را در خزانه انداخت ، و گفت : به آنان رسيدگى خواهد شد . »

العطر الوردى / ٧٠ مي‌نويسد : « راز تأخير آنان تا اين مدّت آن است كه آنان را به شرف اسلام و يارى رساندن خليفه‌ى حق گرامى دارند . »

فتح البارى ٦ / ٣٦٥ درباره‌ى سخن ابن عباس كه اصحاب كهف از ياران حضرت مهدي ( ٧ )

هستند مي‌نويسد : « سند آن ضعيف است ، اگر هم ثابت باشد آن را حمل مي‌كنيم بر آنكه آنان نمردند ، بلكه خوابيده‌اند تا براى يارى مهدى مبعوث شوند . »