فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٣٧٣
آيا مرا عذاب ميكنى در حالى كه براى تو از گناهان اجتناب كردم ؟ آيا مرا عذاب ميكنى در حالى كه شبم را به خاطر تو به بيدارى گذراندم ؟
خداوند به او وحى كرد : سرت را بلند كن ، من تو را عذاب نميكنم .
الياس گفت : اگر گفتى عذابم نميكنى ولى بعد عذابم كردى چه ؟ آيا من بندهى تو نيستم و تو پروردگار من [ يعنى تو مالك و صاحب اختيار من هستى ] ؟ خداوند وحى فرمود : سرت را بلند كن كه من تو را عذاب نميكنم ، من هنگامى كه وعده دادم بدان وفا ميكنم . »
محاسن ٢ / ٥١٥ از امام صادق ( ٧ ) روايت ميكند : « رسولخدا ( ٦ ) فرمودند : زياد كرفس بخوريد ، زيرا غذاى الياس ، اليسع و يوشع بن نون است . » ( ١ ) ( ١ ) . و نيز كافى ٦ / ٣٦٦
بحار الانوار ١٣ / ٣٩٣ داستان الياس ( ٧ ) را از وهب بن منبه و ابن عباس نقل ميكند ، خلاصهى آن چنين است : « الياس از پيامبران بنياسرائيل بود . خداوند او را در بعلبك مبعوث نمود ، و بعد از داود ( ٧ ) تحت فرماندهى روم بود . همسر پادشاه آنان زنى رومى و بدكار بود ، و روميان بعل را ميپرستيدند ، همان گونه كه در آيات قرآن آمده است : وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ١٢٣
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلا تَتَّقُونَ ١٢٤ أَتَدْعُونَ بَعْلاً وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ١٢٥ اللهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الأولينَ ١٢٦ فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ١٢٧ إِلا عِبَادَ اللهِ الْمُخْلَصِينَ ١٢٨ وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الآخِرِينَ ١٢٩ ( ٢ ) ( ٢ ) . سورهى صافات / ١٢٩ - ١٢٣
و به راستى الياس از فرستادگان [ ما ] بود . چون به قوم خود گفت : آيا نميهراسيد ؟ آيا بعل را ميپرستيد و بهترين آفرينندگان را واميگذاريد ؟ ! [ يعنى ] خدا را كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست ؟ ! پس او را دروغگو شمردند ، و قطعاً آنها احضار خواهند شد ، مگر بندگان خالص شدهى خدا . و براى او در آيندگان [ آوازهى نيكى ] به جاى گذاشتيم .
آنان الياس را تكذيب و توهين كردند ، ترسانيدند ، و بر آن شدند تا وى را شكنجه دهند ، ليكن او گريخت و به صعب العبورترين كوه پناه آورد ، و هفت سال را تنها در آنجا سپرى كرد . در اين مدّت از گياهان زمين و ميوهى درختان ميخورد .
خداوند قوم او را به قحطى مبتلا كرد . از ديگر سو پسر پادشاه - كه عزيزترين فرزندانش بود -