نجات بخش جهانيان " ص " مي‌پرسند ، ولى نه از معنا ، حقيقت ، آثار ، اهداف ، آمال ، دردها ، شؤون و جريانات مربوط به ايشان . پرسش‌هايى كه چيزى جز ساده نگرى و ظاهر و صورت ندارد و به سرداب ، لباس ، انگشتر ، خال و تكه‌هايى از روايات توصيف مربوط مي‌شود و نه ظاهر آن براى اهل باطن فايده‌اى دارد و نه باطن آن براى اهل ظاهر ، و باطن و ظاهر آن با هم نيز براى كوشندگان و اهل تحقيق ثمرى ندارد .

شخصى كه پرسش مي‌كند حالى مخالف حال مولايش دارد ، از روح ايشان به دور است ، به دنبال چيزى است كه موجب مسرّت ايشان نيست ، نه در مسير ايشان گام برمي‌دارد ، و نه در پى انجام منويات ايشان است .

آيا شما بر اين باوريد كه اين جماعت با اين سؤالات سست و شناخت صوري ، به مولاى اعظم خود نزديك شده‌اند ، و يا آنكه با تمسخر ما و تحريك بر ضدّ ما به قرب ايشان رسيده‌اند ؟ ما از آنِ خداييم و از او يارى مي‌جوييم . . . قسم به حقّ مولايت ، اينان قبل از آنكه شما بياييد و بعد از آنكه برويد چنين بوده و خواهند بود . . . اينان ديروز ، امروز و فردا چنين بوده و هستند . . . از حيث معرفت ، اخلاق ، اخلاص و عمل از امامشان به دورند ، با كينه توزى و درگيرى از او به دورند .

اينان در زمان حضور شما نه از ورعتان بهره جستند ، و نه از پاكي ، تقوا و تحقيق شما ، بيم آن داريم كه شما آنچه را كه بر ما افترا زده مي‌شود از اينان برگرفته و حقيقت دانسته باشيد . »

نگارنده : نويسنده با اين سخنان در صدد خرده گرفتن بر جماعت انبوهى است كه براى شنيدن سخن من در مورد امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) گرد آمده بودند .

من چنين پاسخ نوشتم : بابت ستايشى كه از من داشتيد از خداوند طلب غفران مي‌كنم ،

چرا كه من شايستگى و افتخار آن را ندارم كه به سوى مولايم دعوت ، و فضائل گسترده و مفاخرى را كه خدا ايشان را بدان مخصوص گردانيده فرياد كنم . . . من بنده‌اى مسكين هستم كه مردم در زمره‌ى شيعيان و موالى آن حضرت و پدرانش ( : ) مي‌شمارند و از آنچه درباره‌ى ايشان ( : ) خوانده‌ام سؤال مي‌كنند ، تمام اميد من آن است كه رضايت مولايم شاملم گردد و به خاطر سخن مردم كه مرا نزديك مي‌شمارند ، مؤاخذه‌ام ننمايد .