فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١١٦٩

شاه رئيس ، از غاليان بزرگ و ملعون بودند .

موسى بن جعفر بن وهب گويد : عروه ، درباره‌ى فارس بن حاتم به امام هادي ( ٧ ) نامه‌اى نگاشت ، ايشان در پاسخ مرقوم داشتند : او را تكذيب و هتك كنيد ، خدا او را [ از رحمت خود ] دور و خوار گرداند ، او در هر آنچه ادعا و بيان مي‌كند ، دروغ مي‌گويد . لكن خود را از خوض و سخن در اين باره نگاه داريد ، مراقب باشيد با او مشورت نكنيد ، و راهى برايش نگذاريد كه [ بدان ] در طلب شر برآيد ، خداوند ما را از سختى [ و شرّ ] او و كسى كه مانند اوست كفايت كند . . .

فضل بن شاذان در برخى كتاب‌هايش گفته : يكى از كذابان مشهور ، فارس بن حاتم قزوينى فاجر است .

. . . محمد بن عيسى بن عبيد روايت مي‌كند : امام هادي ( ٧ ) فرمان قتل فارس بن حاتم قزوينى را صادر ، و براى كشنده‌ى او بهشت را ضمانت نمودند ، پس جنيد او را

به هلاكت رساند .

فارس فتنه‌گر بود و مردم را به فتنه دچار مي‌كرد ، و به بدعت فرا مي‌خواند . نامه‌اى چنين از امام هادي ( ٧ ) آمد : اين فارس - كه خدايش لعنت كند - [ مدعى است كه ] از جانب من فتنه‌گرى مي‌كند و به بدعت فرا مي‌خواند ، خون او براى هر كسى كه او را بكشد هدر است ، حال چه كسى مرا از او راحت مي‌كند و او را مي‌كشد ، و من براى او بهشت را بر خدا ضمانت كنم ؟ . . .

اسحاق انبارى گويد : امام جواد ( ٧ ) به من فرمودند : ابو السمهرى - كه خدا او را لعنت كند - چه كرد ، او بر ما دروغ مي‌بندد ، و مي‌پندارد كه خود و ابو الزرقاء دعوتگرانِ به سوى ما هستند . شما را گواه مي‌گيرم كه به نزد خداوند عزيز و جليل از آن دو بيزارى مي‌جويم ، آن دو فتنه‌گر و ملعونند . . . »

ديگر از اينان ابوبكر بغدادى و ابو دلف هستند . شيخ طوسى در غيبت / ٤١٢ مي‌نويسد : « سخن درباره‌ى ابوبكر بغدادى برادر زاده‌ى شيخ ابو جعفر محمد بن عثمان عمري ، و نيز ابو دلف مجنون ؛