فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١١٦٥

ما به درگاه خداى تعالى و رسولش - كه صلوات ، سلام ، رحمت و بركات خدا بر او باد - از او بيزارى جسته لعنتش كرديم ، لعنت‌هاى پياپى خدا - در ظاهر و باطن ما ، پنهان و پيدا ، همه وقت و در هر حالى - بر او ، و بر هر كسى كه از او پيروى كند ، و اين سخن ما به او برسد ، ولى باز از او تبعيت كند .

خداوند تو را ولى خود قرار دهد ، به آنان خبر ده كه ما در مورد او هشدار مي‌دهيم و بر حذر مي‌داريم ، هم‌چنان‌كه نسبت به نظائر پيشين وى - از سريعي ، نميري ، هلالي ، بلالى و ديگران - بوديم .

رفتار خداوند - جلّ ثنائه - پيش و پس از آن [ هماره ] با ما نيكو بوده است ، تنها به او وثوق داشته از او يارى مي‌طلبيم ، او در تمامى امورمان براى ما كافى است ، و چه نيكو عهده‌دارى است . »

مقالات الاسلاميين / ٧ مي‌نويسد : « پيروان شريعى بر اين پندارند كه خداوند در پنج نفر حلول كرده است : پيامبر ، علي ، حسن ، حسين و فاطمه ، و ايشان را الاهان دانند . پيروان وى - بر خلاف گروهى كه پيشتر گفتيم - هيچ خرده‌اى بر پيامبر ( ٦ ) نمي‌گيرند . ديگر باور آنها اين است كه اين پنج نفر كه خدا درونشان حلول كرده پنج ضد دارند : ابوبكر ، عمر ، عثمان ، معاويه و عمرو بن عاص .

آنان در مورد اين اضداد به دو گروه تقسيم مي‌شوند : برخى معتقدند اين اضداد ستوده‌اند ( ! ) زيرا فضيلت آن پنج نفر ، جز به اين پنج ضد شناخته نمي‌شود ، لذا از اين جهت ستوده‌اند !

اما برخى بر اين باورند كه اين پنج ضد مذمومند .

منقول است كه شريعى مي‌پنداشته خداوند در او حلول نموده است . و نيز گفته شده : فرقه‌اى از رافضه كه آنان را نميرى گويند و پيروان نميرى هستند ، معتقدند خدا در نميرى حلول نموده است . »

معجم رجال الحديث ١٨ / ٣١٧ مي‌نگارد : « محمد بن نصير نميري ؛ كشى گويد : ابو عمرو گويد : طائفه‌اى به نبوت محمد بن نصير فهرى نميرى معتقد شدند ، و اين بابت آن بود كه