فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١١٣٩
و چگونگى تعامل با دوران غيبت امامشان ( ٧ ) - كه دوران امتحان الهى امت است - را فراگيرند .
د . حامد بن عباس وزير مقتدر كسى بود كه اقدام به حبس جناب ابن روح كرد و ايشان در زندان قصر خليفه محبوس شد ، زندانى كه از زندان وزير بهتر بود ، زيرا هنگامى كه خليفه بر وزير غضب و او را عزل كرد ، وزير درخواست كرد در قصر خليفه به حبس افتد نه زندان وزير بعدي . ( ١ ) ( ١ ) . الكامل ٨ / ١٤١
پس از مدتى شورشى بر ضدّ خليفه واقع شد و او را كنار زدند ، قصرش را غارت كردند ، زندان را گشودند و همه را آزاد ساختند ، اما باز وى به قدرت بازگشت . زمانى كه نظر او را دربارهى حبس دوبارهى ابن روح جويا شدند وى گفت : رهايش بگذاريد كه هرآنچه بر سر ما آمد به خاطر او بود . يعنى مقتدر اعتقاد دارد ابن روح مرد صالحى است ، و شورشى كه بر ضدّ وى انجام و به خلع او منجر گشت ، عقوبتى بوده به خاطر حبس ولى خدا جناب حسين بن روح ( رحمه الله ) .
مدت زمان حبس ايشان پنج سال عنوان شده است . بنابر گزارش غيبت شيخ طوسى / ٣٠٧ رهايى ايشان از زندان ، در اواخر سال سيصد و دوازده يا اوائل سال سيصد و سيزده بوده است .
علت حبس ايشان ؛ در نسخهى ابن حجر جاى بيان علت سفيد است ، اما ذهبى ميگويد : « ابو القاسم محترم بود تا آنكه وزارت به دست حامد بن عباس افتاد . پس ميان آن دو امورى درگرفت كه شرح آن به درازا ميانجامد . . . دستگير شد و پنج سال به زندان افتاد . »
اما اين امورى كه ذهبى و ديگران دربارهى آن سخن ميگويند چه بوده است ؟ چيزى يافت نشد مگر همان عبارتى كه از تاريخ ابن ابى طى حلبي ( رحمه الله ) آوردند . ابن ابى طى كتاب تاريخ مفصّلى داشته كه مع الاسف در عصر ما مفقود است .
البته تا حدّى ميتوان بدان پى برد ؛ مقتدر در دشمنى با اهلبيت ( : ) و شيعه ، روش متوكل را ادامه نداد ، بلكه سياست مأمون و نوادهى او واثق را در پيش گرفت ، و شيعيان را با سنيان هم سنگ كرد ، علاوه بر آنكه حسين بن روح را نيز بسيار تبجيل ميكرد . لكن مجسِّمهى حنابله توانستند در بغداد موجى ضدّ شيعى ايجاد كنند و مقتدر را تحت تأثير قرار داده وادار كنند حامد بن عباس را به منصب رياست وزراء بگمارد . آنان فاش گفتند كه شيعيان در مورد ابوبكر و عمر چه اعتقادى دارند و بدين وسيله مردم را امتحان ميكردند ، از زيارت امامحسين ( ٧ ) در كربلا و نيز قبر امام كاظم ( ٧ )