گروه مي‌شوند تا مردم آنها را بشناسند و از آنان بر حذر باشند ، زيرا ميسم با دابة الارض كه نشانه‌اى براى معاندان يهودى و امثال آنان است ، هماهنگ مي‌باشد و شايد اين علامت گذارى براى گروه خاصى از آنها باشد .

رواياتى كه از اهل‌بيت ( : ) رسيده صريح در اين است كه دابة الارض يكى از نشانه‌هاى رجعت است نه قيامت ، خداى متعال مي‌فرمايد : يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْراً ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى انعام / ١٥٨

، روزى كه پاره‌اى از نشانه‌هاى پروردگارت [ پديد ] آيد ، كسى كه پيشتر ايمان نياورده يا خيرى در ايمان آوردن خود به دست نياورده ، ايمان آوردنش سود نمي‌بخشد .

مختصر بصائر الدرجات / ٢١٠ از زيد شحام روايت مي‌كند : « امام صادق ( ٧ ) در مورد اين آيه : وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( ٢ ) ( ٢ ) . سوره‌ى سجده / ٢١

، و قطعاً غير از آن عذاب بزرگتر ، از عذاب نزديك و كمتر به آنان مي‌چشانيم ، اميد كه آنها [ به حق ] بازگردند ، فرمودند : همانا عذاب نزديك دابه و دجال است . » ( ٣ ) ( ٣ ) . و نيز مجمع البيان ٤ / ٣٣٢ ، تأويل الآيات ٢ / ٤٤٤ ، الايقاظ من الهجعة / ٣٨٦ و بحار الانوار ٥٣ / ١١٤

دابة الارض در منابع سنيان

اسرائيليات ، در منابع پيروان دستگاه خلافت به وفور يافت مي‌شود و اصول افسانه سرايى در عموم احاديث آنان پيرامون دجال ، دابة الارض و يأجوج و مأجوج مشترك است !

نخستين امرى كه بدان برمي‌خوريم آن است كه آنان دابة الارض را به اين آيه ربط داده‌اند ، خداى متعال مي‌فرمايد : يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْراً ، ابن ابى شيبه در المصنف ١٥ / ١٧٨ از ابوهريره از رسول‌خدا ( ٦ )

نقل مي‌كند : « سه امر است كه چون رخ دهد ايمان آوردن كسى كه پيشتر ، ايمان نياورده است ، برايش سودى ندارد : طلوع خورشيد از مغرب آن ، دجال و دابه . » ( ٤ ) ( ٤ ) . مانند آن در مسند احمد ٢ / ٤٤٥ ، صحيح مسلم ١ / ١٣٨ ، مسند ابو عوانه ١ / ١٠٧ ، تفسير طبرى ٨ / ٧٦ و . . . آمده است ، ترمذى هم در سنن خود ٥ / ٢٦٤ آن را حديثى صحيح مي‌شمارد .