بعداً نيز در اين باره سؤال كردم و گفت : امر شده‌ام كه كار خود را به پايان برسانم . و بعد از دو ماه از دنيا رفت - خدا از او رضا باشد و او را راضى گرداند - .

ابو نصر هبة الله گويد : به دست خطّ ابو غالب زرارى - كه خدايش رحمت كند و بيامرزد - چنين يافتم : ابو جعفر محمد بن عثمان عمرى در آخر جمادى الاولى سال سيصد و پنج از دنيا رفت .

ابو نصر هبة الله بن محمد بن احمد گويد : ابو جعفر عمرى به سال سيصد و چهار از دنيا رفت ، در حالى كه نزديك به پنجاه سال عهده‌دار اين امر بود . ( ١ ) ( ١ ) . با توجه به اينكه آغاز غيبت صغرى در سال دويست و شصت هجرى بوده و از آن زمان تا سال سيصد و چهار ، چهل و چهار سال بيشتر نيست ، مي‌توان گفت : مقصود از اينكه ايشان حدود پنجاه سال اين امر را بر عهده داشته ، آن است كه هم در زمان امام‌عسكري ( ٧ ) و هم در دوران سفارت پدر ، امورى را بر عهده داشته است ، همان گونه كه از روايت كافى ١ / ٣٣٠ و نيز غيبت شيخ طوسى / ٣٦٠ استفاده مي‌گردد . م

مردم اموال را نزد او مي‌آوردند ، و او توقيعات - پيرامون امور مهمّ دين و دنيا ، و سؤالات مردم و پاسخ‌هاى شگفت - را با همان دست خطّى كه در زندگانى امام حسن عسكري ( ٧ ) به آنان مي‌رسيد ، بر آنان عرضه مي‌نمود - خدا از او راضى باشد و او را راضى گرداند - .

ابو نصر هبة الله گويد : قبر ابو جعفر محمد بن عثمان ، در كنار مادرش در شارع باب الكوفه است ، در محلى كه خانه‌هايش در آن بود ، و هم اكنون در وسط بيابان قرار دارد .

ابو جعفر محمد بن عثمان بن سعيد عمري ، طبق فرمان امام ( ٧ )

ابو القاسم حسين بن روح را جانشين خود قرار مي‌دهد

حسين بن ابراهيم قمي ، از ابو العباس احمد بن على بن نوح ( رحمه الله ) ، از ابو على احمد بن جعفر بن سفيان بزوفري ( رحمه الله ) ، از ابوعبد الله جعفر بن محمد مدائنى معروف به ابن قزدا در مقابر قريش [ كاظمين ( ٨ ) ] چنين برايم نقل كرد : من هنگامى كه مالى را براى شيخ ابو جعفر محمد بن عثمان عمري ( رحمه الله ) مي‌بردم ، عادتم اين بود كه سخنى مي‌گفتم كه هيچ كس با او چنين سخن نياغازد ، مي‌گفتم : اين مال كه فلان مقدار است براى امام ( ٧ ) است ، او هم مي‌گفت : آري ،