فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١١١٢

كه در حيات امام‌عسكري ( ٧ ) ، و پس از وفات ايشان در حيات پدرش عثمان ، بر امانت و عدالت وى تصريح شده بود و مأمور بودند به دو رجوع كنند .

اختلافى در عدالت و ترديدى در امانت او نيست . در طول حيات او و امور مهم ، توقيعات به واسطه‌ى او براى شيعيان مي‌آمد ، و با همان خطّى بود كه در حيات پدرش عثمان مي‌رسيد . شيعه در اين امر جز او را نمي‌شناخت و به كس ديگرى رجوع نمي‌كرد .

براهين بسيارى از او نقل شده ، معجزات امام ( ٧ ) بر دستان او آشكار شد ، و همچنين است امورى كه از جانب امام ( ٧ ) به شيعيان خبر مي‌داد و موجب فزونى بصيرت آنان نسبت به اين امر بود ، و اين‌ها نزد شيعيان مشهور است و ما برخى موارد آن را پيشتر ذكر كرديم ، از اين رو تكرار نمي‌كنيم ، زيرا همين قدر براى انسان منصف كافى است .

ابن نوح گويد : ابو نصر هبة الله پسر دختر ام كلثوم دختر ابو جعفر عمرى برايم گفت :

ابو جعفر محمد بن عثمان عمري ، در فقه كتاب‌هايى بر اساس آنچه خود از امام‌عسكرى و صاحب ( ٨ ) و نيز از پدرش عثمان بن سعيد - از امام‌عسكرى و امام هادي ( ٨ ) - شنيده ، نگاشته بود ، برخى از آن كتب كتب الاشربة است . ام كلثوم دختر ابو جعفر - كه خدا از او راضى باشد - مي‌گويد : اين كتب ، هنگام وصيت به ابو القاسم حسين بن روح ، به او كه آنها را در اختيار داشت رسيد .

ابو نصر گويد : گمان مي‌كنم ام كلثوم در ادامه گفت : پس از او هم به ابو الحسن سمرى منتقل شد .

ابو جعفر بن بابويه گويد : از محمد بن عثمان عمري ( رحمه الله ) روايت شده كه گفت : به خدا سوگند صاحب اين امر ، هر ساله در موسم حاضر مي‌شود ، مردم را مي‌بيند و مي‌شناسد ، ولى آنان ايشان را مي‌بينند و نمي‌شناسند .

جماعتي ، از محمد بن على بن الحسين ، از پدرش ، محمد بن الحسن و محمد بن موسى بن متوكل ، از عبد الله بن جعفر حميرى چنين نقل كردند : از محمد بن عثمان - كه خدا از او رضا باشد - سؤال كردم : آيا صاحب اين امر را ديده‌اي ؟ فرمود : آري ، و آخرين بار كنار بيت الله الحرام بود و ايشان عرضه مي‌داشت : خدايا ! آنچه را به من وعده دادى به انجام رسان .