است ، بر رجعت دلالت دارد و تصريح مي‌كند كه پيش از حشر عامِ قيامت حشرى خواهد بود كه به گروه‌هايى اختصاص دارد ، مي‌فرمايد : « وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا

فَهُمْ يُوزَعُونَ . »

در تفسير قمى ١ / ١٩٨ آمده است : « امام باقر ( ٧ ) درباره‌ى اين آيه : إِنَّ اللهَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً . . . ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى انعام / ٣٧

، بي‌ترديد ، خدا قادر است كه پديده‌اى شگرف فرو فرستد ، فرمودند : خداوند در آخرالزمان آياتى را به شما نشان خواهد داد ، از جمله‌ى آنها دابه‌اى [ جان‌دارى ] در زمين ، دجال ، فرود آمدن عيسى بن مريم و طلوع خورشيد از مغرب آن است . »

عبارت آخرالزمان حاكى از مرحله‌اى مديد از حيات است كه با بعثت رسول اكرم ( ٦ )

آغاز مي‌شود و تا پايان دنيا امتداد مي‌يابد . نكته‌اى كه شايان ذكر است آن است كه ترتيبى كه در اين روايت آمده بيان راوى است ، چرا كه ائمه ( : ) تصريح نموده‌اند ظهور

امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) پيش از دجال و دابة الارض است .

مرحوم كلينى در كافى ١ / ١٩٧ و صفار در بصائر الدرجات / ١٩٩ از امام باقر ( ٧ ) روايت مي‌كنند كه اميرالمؤمنين ( ٧ ) در حديثى طولانى فرمودند : « به من شش فضيلت عطا شده است : علم به مرگ‌ها و بلايا ، علم به وصيت‌ها [ ى انبياء ] ، علم به نسب‌ها ،

فيصله‌ى ميان حق و باطل ، من صاحب بازگشت‌ها و دولت حاكم بر تمام دولت‌هايم ، من صاحب عصا و ميسم . و جان‌دارى هستم كه با مردم سخن مي‌گويد . » ( ٢ ) ( ٢ ) . و نيز مختصر بصائر الدرجات / ٤١ ، الايقاظ من الهجعة بالبرهان على الرجعة / ٣٧٢ و بحار الانوار ٥٣ / ١٠١

اين حديث با صراحت ( ٣ ) ( ٣ ) . البته بنابر اينكه دابة را به كسر بخوانيم ، نه به رفع . م

بيان مي‌كند كه اميرالمؤمنين ( ٧ ) هنگامى كه به همراه رسول‌خدا ( ٦ ) به دنيا باز مي‌گردد ، هم صاحب دابه است ، يعنى خداوند آن را مطيع فرمان ايشان قرار مي‌دهد و آن دابه با مردم سخن مي‌گويد ، و هم صاحب عصا ، و چه بسا عصاى موسي ( ٧ ) باشد و در روايت آمده كه عصاى موسى عصاى آدم ( ٧ ) بوده است ، و اين نشانه‌اى از نشانه‌هاى خداوند در رجعت است ، و نيز صاحب ميسم كه ابزارى است كه بر پيشانى بعضى كفار نشانه مي‌گذارد . معناى اين مطلب آن است كه كسانى كه در دولت حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) اميد اصلاحشان نمي‌رود ، گروه