شيخ طوسى در رجال / ٣٨٩ مي‌نگارد : « عثمان بن سعيد عمرى سمّان ، ابو عمرو كنيه دارد ، و او را زيات نيز گويند . يازده سال داشت كه خادم امام هادي ( ٧ ) شد ، ايشان عهدى معروف به او دارند . »

ايشان در غيبت / ٣٥٣ مي‌نويسند : « اما سفيران ستوده در زمان غيبت : نخست آنان كسى است كه امام هادى و پسرشان امام‌عسكري ( ٨ ) او را گماردند ، يعنى شيخ مورد اعتماد

ابو عمرو عثمان بن سعيد عَمري ( رحمه الله ) كه اسدى بود . جهت اينكه به او عَمرى گويند در سخن ابو نصر هبة الله بن محمد بن احمد كاتب پسر دختر ابو جعفر عمرى آمده است ، وى گويد : او اسدى بود ، و به پدر بزرگش منسوب كردند لذا عمرى عنوان گرفت ، گروهى از شيعيان مي‌گويند : امام‌عسكري ( ٧ ) فرمودند : در كسى [ نام ] عثمان و [ كنيه‌ي ] ابو عمرو جمع نمي‌شود ، و فرمان دادند كنيه‌اش شكسته شود ، لذا [ به جاى ابو عمرو ] عمرى گفتند .

به ايشان عسكرى نيز مي‌گفتند ، زيرا اهل عسكر سامرا بود ، و نيز سمّان ، چون كه به وسيله‌ى روغن تجارت مي‌كرد تا اين امر پوشيده باشد . شيعيان اموالى را كه واجب بود به امام‌عسكري ( ٧ ) برسانند به او مي‌سپردند و او هم - به علت تقيه - در ميان كيسه و مشك روغن مي‌گذاشت و نزد ايشان مي‌برد .

جماعتي ، از ابو محمد هارون بن موسي ، از ابو على محمد بن همام اسكافي ، از عبد الله بن جعفر حميري ، از احمد بن اسحاق بن سعد قمى روايت مي‌كنند : روزى حضور امام هادي ( ٧ ) رسيدم و عرض كردم : آقاى من ! من گاهى حضورتان مي‌رسم و گاه نه ، برايم ممكن نيست همه وقت نزد شما بيايم ، سخن كه را پذيرفته و فرمان كه را به انجام رسانم ؟ فرمودند : اين ابو عمرو ثقه‌ى امين است ، هرچه به شما بگويد از من مي‌گويد ، و هرچه برساند از من مي‌رساند .

پس از اينكه ايشان از دنيا رفتند ، روزى خدمت امام‌عسكري ( ٧ ) رسيدم و همان سخن را گفتم ، ايشان هم فرمودند : اين ابو عمرو ثقه‌ى امين است ، ثقه‌ى [ امام ] گذشته و مورد وثوق من در حيات و موت ، هرچه به شما بگويد از من مي‌گويد ، و هرچه برساند از من مي‌رساند .