بن جعفر انفاق كلانى دارد . چون بازگشت به امام‌عسكري ( ٧ ) نامه‌اى در اين باره نوشت ، حضرت در نامه‌ى او نگاشتند : ما دستور داده بوديم صد هزار دينار به او بدهند ، بعد از آن نيز فرمان داديم همان مقدار را بپردازند ولى او براى حفظ ما نپذيرفت . ورود [ و اظهار نظر ] در امر ما - در آنچه ما خود آنان را دخالت نداده باشيم - چه ربطى به مردم دارد ؟

وى [ پيشتر ] نزد امام هادي ( ٧ ) رفت و ايشان فرمان دادند سى هزار دينار به او بدهند .

ديگر از آنان ابو على بن راشد است ، ابن ابى جيد ، از محمد بن حسن بن وليد ، از صفار ، از محمد بن عيسى روايت مي‌كند : امام هادي ( ٧ ) به شيعيان بغداد و مدائن و سواد و حوالى آن نوشت : من ابو على بن راشد را قائم مقام على بن حسين بن عبد ربه و وكلايم در آنجا گماردم ، و در فرمانبردارى از او اطاعت از خود ، و در سرپيچى از او سرپيچى از خود را لازم دانستم ، و [ اين را ] با خطّ خود نگاشتم .

محمد بن يعقوب به طور مرفوع از محمد بن فرج نقل مي‌كند : به ايشان [ امام هادي ( ٧ ) ] نامه‌اى نوشتم و درباره‌ى ابو على بن راشد ، عيسى بن جعفر بن عاصم و ابن بند پرسيدم ، ايشان نوشتند : ابن راشد - كه خدايش رحمت كند - را ياد كردي ، او سعادتمند زندگى كرد و شهيد از دنيا رفت و براى ابن بند و عاصمى نيز دعا كردند . ابن بند را با عمودى زدند و كشتند ، ابن عاصم را نيز بر روى پل سيصد تازيانه زدند ، و در دجله انداختند .

اينان ستودگان بودند ، از همه سخن نگفتيم زيرا معروفند و در كتاب‌ها از آنان ياد كرده‌اند . »

قطب راوندي ( رحمه الله ) در الخرائج و الجرائح ٣ / ١١٠٨ : « وكيل امام‌عسكري ( ٧ ) شيخ عثمان بن سعيد عمرى بود ، پس از او نيز پسرش محمد بن عثمان عهده‌دار اين امر شد ، بعد از ايشان ابو القاسم حسين بن روح ، و در ادامه شيخ ابو الحسن على بن محمد سمرى اين منصب را بر عهده گرفتند ، و پس از ايشان بود كه غيبت طولانى واقع شد .

هريك از اينان به اجمال و تفصيل از كمّيت اموال اطلاع داشتند ، نام‌هاى صاحبان آنها را مي‌بردند ، و اين آگاهى را حضرت قائم ( ٧ ) به آنان داده بود . »

شيخ حر عاملي ( رحمه الله ) در وسائل الشيعة ٢٠ / ٧٩ مي‌نويسند : « فايده‌ى هفتم ؛ سخن از اصحاب اجماع و امثال آنان مانند صاحبان اصول و مشابهان ، و جماعتى كه ائمه ( : ) آنان را ثقه