فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١٠٩٠

همان در روايتى ديگر : « امامى كه در زمان خود ، هنگامى كه مردم از او بي‌خبرند - به سال دويست و شصت - غائب مي‌شود ، آنگاه چونان ستاره‌اى فروزان در ظلمت شب ظاهر مي‌گردد ، پس اگر آن را دريابى ديده‌ات روشن گردد . »

كمال الدين ١ / ٣٣٠ از ام هانى ثقفيه نقل مي‌كند : « صبح هنگام حضور مولايم محمد بن على الباقر ( ٧ ) رسيدم و عرضه داشتم : آقاى من ! آيه‌اى در كتاب خداى عزوجل از دلم گذشته و مرا به اضطراب آورده و به خاطر آن شب را به بيدارى گذرانده‌ام ، ايشان فرمودند : پس اى ام هاني ! بپرس ، گفتم : آقاى من ! فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ . الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ، فرمودند : اى

ام هاني ! خوب سؤالى كردي ، او كسى است كه پس از اين زمان [ و در آينده ] به دنيا مي‌آيد ، او مهدى از اين عترت است ، حيرت [ و سرگردانى مردم ] و غيبتى براى او خواهد بود كه اقوامى در آن به گمراهى مي‌افتند و اقوامى رهنمون مي‌شوند ، پس خوشا به حالت اگر او را دريابي ، و خوشا به حال آنكه او را دريابد . »

پيامبر ( ٦ ) آسمان است و امامان ( : ) برج‌هاى آسمان

اختصاص / ٢٢٣ از اصبغ بن نباته از ابن عباس نقل مي‌كند : « . . . پيامبر ( ٦ ) اين آيه را تلاوت كردند : وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى بروج / ١

سوگند به آسمانِ آكنده ز برج ، و فرمودند : اى پسر عباس ! آيا بر اين باورى كه خداوند كه به آسمانى كه برج‌ها دارد سوگند مي‌خورد ، مقصودش [ همين ] آسمان و برج‌هاى آن است ؟ عرض كردم : اى فرستاده‌ى خدا ! پس چيست ؟ فرمودند : اما آسمان منم ، و بروج امامان پس از من ، نخست آنان على و آخرينشان مهدى است . »

وَالْوَتْرِ

مناقب آل ابى طالب ( ٧ ) ١ / ٢٨١ از جابر از امام باقر ( ٧ ) نقل مي‌كند : « وَالْفَجْرِ . وَلَيَالٍ عَشْرٍ ، ( ٢ ) ( ٢ ) . سوره‌ى فجر / ٢ - ١

سوگند به سپيده‌دم ، و به شبهاى دهگانه ؛ اى جابر ! فجر ، جدّم و شب‌هاى ده گانه ، امامان