پيوسته در اختلافند ، مگر كسانى كه پروردگار تو به آنان رحم كرده ، و براى همين آنان را آفريده است ؛ اى ابو عبيده ! مردم در رسيدن به اعتقاد صحيح در اختلافند ، و همه‌شان بر باطلند .

عرضه داشتم : إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ ؟ حضرت فرمودند : اينان شيعيان ما هستند ، و براى رحمت خود آنان را آفريده است ، همان كه فرمود : وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ . . .

سپس فرمود : فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ ، ( ٢ ) ( ٢ ) . همان

آن را براى كسانى كه پرهيزكارى مي‌كنند مقرّر خواهم داشت ؛ يعنى از ولايت و اطاعت غير امام اجتناب دارند .

يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ ، ( ٣ ) ( ٣ ) . همان / ١٥٧

[ نام ] او را نزد خود ، در تورات و انجيل نوشته مي‌يابند ؛ مقصود نبي ( ٦ ) ، وصى و قائم است .

يأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ، به كار پسنديده فرمان دهد ؛ چون قيام كند ، وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ ، و از منكر باز مي‌دارد ؛ منكر كسى است كه فضل امام را انكار كند .

وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ ، و چيزهاى پاكيزه را بر آنان حلال مي‌گرداند ؛ فراگيرى دانش از اهل آن .

وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ ، و چيزهاى ناپاك را برايشان حرام مي‌دارد ؛ چيزهاى ناپاك اعتقاد كسى است كه [ با حق ] مخالفت مي‌كند .

وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ ، و از [ دوش ] آنان قيدهايشان را برمي‌دارد ؛ اين‌ها گناهانى است كه قبل از شناخت فضل امام داشتند .

وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ ، و بندهايى كه بر ايشان بوده ؛ اغلال اعتقادى است كه داشتند و بدان امر نشده بودند ، يعنى ترك فضل امام مي‌كردند ، پس چون نسبت به فضل و برترى امام شناخت پيدا كردند ، گناهشان را محو كرد .

در ادامه به وصف آنان پرداخت و فرمود : فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ ، پس كسانى كه به او ايمان آوردند ؛ يعنى به امام .

وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ، و بزرگش داشتند و ياريش