فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١٠٦٣
كمال الدين ١ / ١٨ و ٣٠ از على بن رئاب روايت ميكند : « امام صادق ( ٧ ) در مورد اين آيه : يَوْمَ يأتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلَُ ، ( ١ ) ( ١ ) . سورهى انعام / ١٥٨
روزى كه پارهاى از نشانههاى پروردگارت بيايد ، كسى كه قبلاً ايمان نياورده ، ايمان آوردنش سود نميبخشد ، فرمودند : نشانهها ائمه هستند ، و نشانهاى كه انتظارش را ميكشند قائم ( ٧ ) است . آن روز است كه ايمان كسى كه پيش از قيام ايشان به شمشير ، ايمان نياورده ، به دو سودى نميبخشد ، گرچه به پدران ايشان ( : ) ايمان آورده باشد . »
تفسير قمى ٢ / ٣٦٦ : « وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِنَ اللهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ ، ( ٢ ) ( ٢ ) . سورهى صف / ١٣
و ديگر كه آن را دوست داريد : يارى و پيروزى نزديكى از جانب خداست ؛ مقصود در دنيا به وسيلهى فتح قائم ( ٧ ) است . »
و ديگر روايات در اين باره در فصل گروه استوار گذشت .
روز قائم ( ٧ ) ، تأويل قرآن فرا ميرسد
تفسير قمى ١ / ٢٣٥ : « هَلْ يَنْظُرُونَ إِلا تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ ، ( ٣ ) ( ٣ ) . سورهى اعراف / ٥٣
آيا [ آنان ] جز در انتظار تأويل آنند ؟ روزى كه تأويلش فرا رسد ؛ از آياتى است كه تأويل آن بعد از نزول آن خواهد بود ، فرمود : اين دربارهى قائم ( ٧ ) و روز قيامت است . »
حَتَّى إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا
دلائل الامامة / ٢٥٠ از مفضل بن عمر نقل ميكند : « امام صادق ( ٧ ) فرمودند : در مورد بنى فلان [ عباس ] سه آيه نازل شد ؛ سخن خداى عزوجل : حَتَّى إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلاً أَوْ نَهَاراً ، تا آنگاه كه زمين پيرايهى خود را برگرفت و آراسته گرديد و اهل آن پنداشتند كه بر آن قدرت دارند ، شبى يا روزى فرمان [ عذاب ] ما آمد ؛ مقصود [ از فرمان ] قائم با شمشير است .