رساله حقوق - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٣٥ - حق كرامت انساني

روايات باب "حسن الخلق" و باب "حسن البشر" كتاب كافي مراجعه شود.[١] ٢ - رواياتي كه دلالت بر مدارا با مردم مي‌كند بدون اينكه دلالتي بر تفاوت بين مسلمان و غيرمسلمان داشته باشند. در بعضي از اين روايات مدارا با مردم نصف ايمان شمرده شده است، و در بعضي از آنها آمده : "خداوند به حضرت موسي (ع) خطاب كرد و گفت : سر خود را در دل مخفي نما و در ظاهر حتي با دشمن من و دشمن خودت مدارا كن ... ." اين روايات نيز به طريق اولي دلالت بر قبح هتك حرمت مردم و حتي دشمنان حق مي‌كند، و قهرا كرامت ذاتي هر انساني از آنها به دست مي‌آيد. به روايات همين باب در كتاب كافي مراجعه شود.[٢] ٣ - رواياتي كه به طور مطلق دلالت مي‌كند بر محبت نمودن و دوستي با مردم . اين گونه روايات هم از پيامبر٦ و هم از ائمه معصومين (ع) نقل شده است . پس نمي توان گفت مقصود از "ناس" فقط اهل سنت مي‌باشند، زيرا در زمان پيامبر٦ اهل سنت به معناي كنوني مطرح نبوده است . دلالت اين گونه روايات بر كرامت ذاتي مردم از جهت انسانيت آنان واضح است . به روايات اين باب در كتاب كافي مراجعه شود.[٣]

---