سپس خداوند متعال اين آيه را نازل فرمود: «و بيم ده خويشاوندان نزديك خود را»[١]. پيامبر ٦ فرزندزادگان هاشم را كه حدود چهل مرد بودند فرا خواندند و امير المؤمنين على ٧ هم همراهشان بود. براى آنان ران گوسپندى پخته و يك صاع گندم خمير و نان شد و هم كاسه‌يى شير فراهم گرديد. نخست با همين مقدار غذا و آشاميدنى از هر ده تن، ده تن آنان پذيرايى شد و همگان خوردند و آشاميدند و از كنار سفره برخاستند. ميان اين گروه برخى بودند كه يك بره را مى‌خوردند و شانزده رطل شير مى‌آشاميدند. آنگاه پيامبر ٦ به ايشان فرمود: من به سوى مردم سپيد و سياه و سرخ (همگان) مبعوث شده‌ام و خداى عز و جل مرا فرمان داده است كه وابستگان نزديك خويش را پند دهم و بترسانم و من نمى‌توانم بدون اينكه اقرار به وجود خداى يگانه كنيد و لا اله الا الله بگوييد براى شما بهره‌يى را در پيشگاه خداوند تعهد كنم.

ابو لهب كه نفرين خدا بر او باد گفت: ما را براى اين موضوع فرا خوانده بودى؟ و رفتند و پراكنده شدند و خداوند متعال سوره‌ تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَ‌ را نازل فرمود.[٢] سپس پيامبر ٦ بار ديگر آنان را فرا خواند و چون بار نخست براى ايشان خوراك و آشاميدنى فراهم فرمود و سپس به آنان گفت: اى فرزندان عبد المطلب! از من فرمانبردارى كنيد تا حاكمان و پادشاهان زمين شويد و خداوند هيچ پيامبرى را بر نينگيخته، مگر آنكه براى او وصى و وزير و همچون برادرى قرار داده است.

كداميك از شما برادر و وزير و وصى من و وارث و قاضى دين من خواهد بود؟

امير المؤمنين كه از همگان از لحاظ سن كوچكتر بود، گفت: اى رسول خدا! من خواهم بود، و بدين سبب على ٧ وصى اوست.[٣] و روايت شده است كه پيامبر ٦ چهل و پنج مرد از خويشاوندان خود را

[١]. آيه ٢١٥، سوره بيست و ششم( شعراء) ذيل همين آيه در تفاسير هم اين موضوع آمده است. مثلا رك. به: صفحه ٢٠٦ جلد ٧ و ٨ مجمع البيان طبرسى و صفحه ٣٦٦ جلد ٨ تفسير ابو الفتوح رازى. م.

[٢]. ذيل همين سوره روايات مختلف در اين باره آمده است. رك. به، تفسير تبيان شيخ طوسى، صفحه ٤٢٦، جلد ١٠، چاپ نجف و صفحه ٥٥٩، جلد ٩ و ١٠. مجمع البيان طبرسى. م.

[٣]. دو روايت ديگر نظير اين به نقل از علل الشرائع صدوق، صفحه ٦٧ و ٦٨، در صفحه ١٧٨ جلد ١٨ بحار الانوار آمده است. م.