آنچه قريش رفتار مى‌كردند بود، و چون چهل سالگى ايشان فرا رسيد، خداوند به جبريل فرمان داد كه براى اظهار و ابلاغ رسالت به حضور آن حضرت فرود آيد و اين در روز بيست و هفتم ماه رجب بود[١]. جبريل از كنار ميكائيل گذشت و ميكائيل از او پرسيد: كجا مى‌روى؟ گفت: همانا كه خداوند پيامبرى را مبعوث فرموده كه پيامبر رحمت است و مرا فرمان داده است كه براى ابلاغ رسالت پيش او روم.

ميكائيل گفت: من هم با تو مى‌آيم. گفت: آرى بيا و هر دو فرود آمدند و پيامبر ٦ را در منطقه ابطح خفته يافتند كه ميان امير المؤمنين على ٧ و جعفر بن ابى طالب (رضي الله عنه) خفته بود. جبريل كنار سر پيامبر و ميكائيل كنار پاهاى ايشان نشستند و جبريل به پاس بزرگداشت پيامبر ٦ او را بيدار نكرد. ميكائيل به جبرئيل گفت: به سوى كداميك از ايشان مبعوث‌شده‌اى؟ گفت: به سوى آن كس كه در وسط است. ميكائيل خواست تا پيامبر را از خواب برانگيزد. جبريل او را از اين كار باز داشت در اين هنگام پيامبر ٦ بيدار شد و جبريل پيام رسالت را گزارد و از سوى خداوندش ابلاغ كرد، و چون جبريل آهنگ برخاستن كرد، پيامبر ٦ جامه او را در دست گرفت و فرمود: نامت چيست؟ گفت: جبريل. آنگاه پيامبر برخاست كه كنار گوسپندانش رود[٢]. از كنار هيچ درخت و بوته خارى عبور نمى‌فرمود مگر آنكه به آن حضرت سلام مى‌داد و شادباش مى‌گفت.

پس از اين جبريل به حضور پيامبر مى‌آمد، نخست اجازه مى‌گرفت و سپس نزديك ايشان مى‌آمد. روزى كه پيامبر ٦ در منطقه بالاى مكه بود جبريل به حضورش آمد و با پاشنه پاى خود به كنار دره اشاره‌يى كرد. چشمه آبى آشكار شد.

جبريل وضو گرفت و پيامبر هم وضو ساخت و سپس نماز ظهر گزارد و اين نخستين نماز بود كه خداى واجب فرمود و امير المؤمنين هم همراه پيامبر اين نماز را گزارد.

پيامبر همان روز پيش خديجه آمد و موضوع را به او خبر داد. خديجه وضو ساخت و نماز عصر آن روز را گزارد.

[١]. كلينى در فروع كافى و مفيد در امالى و ابن الشيخ همين بيست و هفتم رجب را روز مبعث مى‌دانند و براى اطلاع از ديگر اقوال و بيان مرحوم مجلسى كه همين ٢٧ رجب صحيح است، رك. به: بحار الانوار، جلد ١٨، دار الكتب الاسلاميه، صفحه ١٩٠. م.

[٢]. براى اطلاع بيشتر از گوسپندچرانى رسول خدا٦ در ديگر مآخذ، رك. به: صفحه ١٢٠ جلد ١ ترجمه طبقات محمد بن سعد به قلم اين بنده، و به صفحه ٢٠٠ جلد ١ ترجمه دلايل النبوه بيهقى. م.