خداوند متعال در آيه ٢٥ سوره دوم (بقره) فرموده است: «و مژده بده آنانى را كه ايمان آوردند و كارهاى پسنديده انجام دادند به اينكه براى آنان باغهايى است كه در آن جويبارها روان است و هر گاه به آنان روزى دهند، روزى آماده از ميوه، گويند اين همانى است كه پيش از اين به ما خورانده شده است و هر چه براى آنان بياورند به يك ديگر مانند است و ايشان را در بهشت جفتهاى پاكيزه است و آنان در آن جاودانه‌اند.» و در آيه ١٣٣ سوره سوم (آل عمران) فرموده است: «پيشى گيريد به سوى آمرزش پروردگار خود و بهشتى كه پهناى آن همه آسمانها و زمين را فرا گرفته و مهيا براى پرهيزگاران است»[١].

پيامبر ٦ فرموده‌اند: خشتهاى بهشت، خشتى از زر و خشتى از ياقوت است و صحنه آن، مشك تازه و كنگره‌هايش، ياقوتهاى سرخ و سبز و زرد است و درهاى آن گوناگون است. در رحمت، از ياقوت سرخ است و در صبر، درى يك لختى و از ياقوت سرخ و بدون حلقه است. در شكر، داراى دو مصراع و از ياقوت سپيد است و فاصله ميان دو مصراع آن (دهانه‌اش) به اندازه پانصد سال راه است. ناله اشتياق آن به قدرت خداوند متعال بلند است و عرضه مى‌دارد: پروردگارا! آنان را كه شايسته منند در آور. در بلا، داراى يك مصراع و از ياقوت زرد است و كمتر كسى از آن وارد مى‌شود.

اما در بزرگ كه بندگان صالح- كه زاهدان و پارسايان و رغبت‌كنندگان به خداوند متعال و كسانى كه با او انس دارند- از آن وارد مى‌شوند و چون به بهشت در آيند، در دو جويبار در صف مرتب، ميان كشتيهاى ياقوت كه پاروهايش از مرواريد است، حركت مى‌كنند. در آن فرشتگانى از نور هستند كه جامه‌هاى سبز بر تن دارند و بر كناره‌هاى آن، نهرها حركت مى‌كنند. نام آن جنة المأوى و جنة عدن است كه ميان بهشتهاست و ديواره‌هاى آن ياقوت سرخ و كف آن مرواريد است.[٢]

[١]. براى اطلاع بيشتر از آيات ديگرى كه در اين مورد آمده است به بحار الانوار، ج ٨، صفحات ٧١ تا ٨٠، مراجعه شود. م.

[٢]. به نقل از امالى صدوق، ص ١٢٨، با توضيح لغات در بحار الانوار، ج ٨، ص ١١٧، آمده است. م.