ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧٨٧ - مجلس نود و پنجم، در رجاء و وسعت رحمت خداى متعال

دهم؟ گفتند: آرى: فرمودند: هر كس كه از گوشت آن پرندگان بخورد و از آن آب بياشامد، به رضوان خداوند فائز مى‌شود.[١] پيامبر ٦ فرموده‌اند: مخير شدم كه گروهى از امت من به بهشت بروند يا من شفاعت كنم و من شفاعت را برگزيدم، زيرا همگانى‌تر و پسنديده‌تر است. آيا مى‌پنداريد كه براى مؤمنان پرهيزكار شفاعت خواهد بود كه براى مؤمنانى است كه آلوده و خطاكارند.

ميان مسلمانان در اينكه مقام شفاعت ثابت است اختلافى نيست ولى اهل وعيد معتقدند كه مقتضاى شفاعت، فقط براى افزون كردن منافع عبادت و برتر شدن درجات است و ما مى‌گوييم اقتضاى آن، اسقاط زيان گناهان هم هست و دليل بر باطل بودن ادعاى كسانى كه مى‌گويند اقتضاى آن فقط زيادى در منافع عبادت است، اين است كه هنگامى كه ما از خداوند مسألت مى‌كنيم تا بر درجات و كرامات رسول خدا بيفزايد، ما شفيع رسول خدا باشيم، و هيچ يك از مسلمانان چنين موضوعى را نه از لحاظ معنى معتقدند و نه از لحاظ لفظى. بنا بر اين شفاعت ويژه اسقاط زيان گناهان است، هر چند زيادى منافع را هم در برگيرد.

مجلس نود و پنجم در رجاء و وسعت رحمت خداى متعال‌

خداوند متعال ضمن آيه ١٥٦ سوره هفتم (اعراف) فرموده است: «و رحمت من همه چيز را در بر گرفته است.» و ضمن آيه ٤٣ سوره سى و سيم (احزاب) فرموده است: «و خداوند به مؤمنان مهربان است.» و ضمن آيه ٥٣ سوره سى و نهم (زمر) فرموده است: «به آن دسته از بندگانم كه بر خويشتن اسراف ورزيده‌اند، بگو از رحمت خداوند نوميد مشويد.» و ضمن آيه ١٩ سوره چهل و دوم (شورى) فرموده است:

«خداوند نسبت به بندگان خود بسيار مهربان است».

پيامبر ٦ فرموده‌اند: چون روز رستاخيز فرا مى‌رسد، خداوند براى بنده مؤمن گنهكار خويش تجلى مى‌فرمايد و نخست او را بر يك يك گناهانش آگاه مى‌سازد و سپس براى او آنها را مى‌آمرزد و بر اين كار هيچ فرشته مقرب و پيامبر مرسلى را

[١]. نخستين روايتى است كه به نقل از مجمع البيان طبرسى، در بحار الانوار، ج ٨، ص ١٦، در باب صفت حوض آمده است. م.