ايشان رستگارانند و آنان كه ترازويشان سبك است هم آنان كسانى هستند كه زيان كرده‌اند و در دوزخ جاودانه‌اند.» و در آيه ٢٤ سوره بيست و چهارم (نور) فرموده است: «روزى كه زبانها و دستها و پاهايشان بر كارهاى ناشايسته ايشان و آنچه مى‌كرده‌اند، گواهى مى‌دهند.» و در آيه ٣٣ سوره سى و يكم (لقمان) فرموده است: «اى مردم! از خدا بترسيد و بينديشيد از روزى كه نه هيچ پدرى را به جاى فرزند و نه هيچ فرزندى را به جاى پدر، پاداش و كيفر ندهند. البته كه وعده خدا بر حق است.» و در آيه ١٢ سوره سى و دوم (سجده) چنين فرموده است: «پروردگارا ديديم و شنيديم. ما را برگردان تا كار شايسته انجام دهيم كه اكنون به چشم يقين مشاهده كرديم.» و در آيه ٦٦ سوره چهل و سوم (زخرف) چنين فرموده است: «آيا به جز ساعتى انتظار خواهند كشيد تا آنكه قيامت ناگهان آنان را فرا خواهد رسيد و آنان غافل و بى‌خبرند.» و در آيه ٤١ سوره چهل و چهارم (دخان) فرموده است: «روزى كه هيچ حمايت و يار و ياورى، كسى را از چيزى نرهاند و آنان يارى داده نشوند.» و در آيات ١٠ تا ٢٢ سوره پنجاهم (ق) فرموده است: «و آنگاه كه در صور بدمند، اين است روز وعده‌گاه، و هر كسى حاضر مى‌شود در حالى كه با او دو فرشته است يكى كه او را به محشر كشاند و ديگرى كه گواه است. همانا كه از اين در غفلت بودى تا پرده از كارت برداشتيم و امروز چشم تو تيز گرديده است.» و در آيه نخست سوره پنجاه و ششم (واقعه) فرموده است: «هنگامى كه آن واقعه بزرگ (قيامت) واقع گردد».

و در آيه ٣ سوره شصتم (ممتحنه) فرموده است: «هرگز (روز قيامت) خويشان و فرزندان شما سودى به شما نمى‌رسانند. روز قيامت ميان شما جدايى مى‌افكند و خداوند به آنچه مى‌كنيد بيناست.» و در آيه ٩ سوره شصت و چهارم (تغابن) فرموده است: «ياد آريد روزى كه شما را در محشر جمع مى‌فرمايد و آن روز زيان و پشيمانى است.» و در آيه ٩ تا ١٤ سوره هفتادم (معارج) چنين فرموده است: «و هيچ كس از خويشاوند خويش نپرسد. چون حقيقت حالشان را به آنها بنمايند، آن روز گنهكار دوست مى‌دارد كه كاش بتواند از عذاب آن روز با فدا دادن پسرانش و زن و برادرش و خويشاوندانش‌