مردم در آن جمع شوند و جزاى عمل خويش را ببينند.» و در آيه ٧٧ سوره شانزدهم (نحل) فرموده است: «و كار قيامت (در سرعت) همچون چشم بر هم زدن يا نزديك‌تر از آن است. به درستى كه خداوند بر همه كارى تواناست.» و در آيه ١٣ سوره هفدهم (بنى اسرائيل) فرموده است: «و ما كارنامه هر انسانى را طوق گردنش ساختيم و روز قيامت كتابى براى او بيرون آوريم كه آن را گسترده ببيند. تو خود كارنامه‌ات را بخوان كه تو خود براى رسيدگى به حساب خود كافى هستى.» و خداوند متعال در آيات ٤٧ تا ٤٩ سوره هيجدهم (كهف) فرموده است: «و ياد آور روزى كه در آن كوهها را به حركت درآوريم و زمين را صاف و هموار بينى و همه را در محشر آوريم و يكى را فرو نگذاريم، و در صفى بر خدا عرضه كنند (و به كافران گفته شود) همان گونه كه اول بار شما را آفريديم، باز به سوى ما آمديد. بلكه پنداشته بوديد كه هرگز براى شما موعدى قرار نداده‌ايم، و در آن روز نامه خلق را پيش نهند و گناهكاران را از آنچه كه در آن كارنامه است، بيمناك خواهى ديد و مى‌گويند:

اى واى بر ما! اين چگونه نامه‌يى است كه هيچ كار كوچك و بزرگ را فرو نگذاشته و همه را جمع كرده است؟ و همه كارهاى خويش را حاضر يابند و خداوند به هيچ كس ستم نخواهد كرد.» و خداوند در آيه ٤٧ سوره بيست و يكم (انبياء) فرموده است: «و ما ترازوهاى عدل را براى روز قيامت خواهيم نهاد و به هيچ كس ستم نخواهد شد و اگر عملى همچون دانه خردلى باشد، در حساب آوريم و تنها علم ما از همه حساب رسان كفايت خواهد كرد.» و در آيات نخست سوره بيست و دوم (حج) چنين فرموده است: «اى مردم! از خداى خود بترسيد كه زمين لرزه قيامت، حادثه بس بزرگى است. چون آن روز را ببينيد، هر زن شيرده، كودك شيرى خود را از بيم فراموش مى‌كند و هر زن باردارى، بار رحم خويش بيفكند و مردم را چون مستان بينى و مست نيستند، بلكه عذاب خدا سخت است.» و در آيه ١٠١ و دو آيه بعد سوره بيست و سوم (مؤمنون) چنين فرموده است: «و چون نفخه در صور دميده شود، ديگر نسب و خويشى نخواهد بود و از يك ديگر حال نمى‌پرسند، و هر كس ترازويش سنگين است (و آنان كه ترازويشان سنگين است) هم‌