است: «در آن روز آنان كه كفر ورزيدند و از فرمان پيامبر سرپيچى كردند، دوست دارند كه اى كاش با خاك يكسان بودند و از خداوند سخنى را و چيزى را پوشيده بتوانند داشت.» در آيه ٣٦ سوره پنجم (مائده) چنين فرموده است: «آنانى كه كافر شدند، اگر دو برابر آنچه در زمين است، همه‌اش براى آنان باشد و بخواهند آن را فديه دهند تا به آن از عذاب روز قيامت در امان بمانند، از ايشان پذيرفته نمى‌شود و براى آنان عذاب دردناك است.» و خداى متعال در آيه ٢٧ سوره ششم (انعام) فرموده است: «و اگر آنان را هنگامى كه بر آتش باز دارندشان ببينى، در آن حال مى‌گويند: اى كاش به دنيا برگردانده شويم تا ديگر به آيات خداى خود تكذيب نكنيم و از گروندگان باشيم.» در آيه بعد چنين فرموده است: «آرى احوال قيامت كه پيش از آن بر ايشان پوشيده بود، براى ايشان آشكار شود و اگر بار ديگر به دنيا برگردند، همانا به همان كارى كه از آن نهى شده بودند، باز خواهند گشت و هر آينه كه آنان دروغگويانند.» و در آيه ٣١ همان سوره چنين فرموده است: «به درستى كه آنان كه به لقاء خدا تكذيب كردند، زيان كارند. پس چون قيامت ناگهان آنان را فرا رسد، گويند واى بر ما كه چه افراطى كرديم و آنان گناهان خويش را بر پشتهاى خود گيرند. آرى كه چه بد بار گرانى بر دوش دارند. زندگى دنيا جز بازيچه و هوس نيست و همانا كه سراى ديگر براى اهل تقوا نيكوتر است. آيا نمى‌انديشيد؟» و باز در آيه ١٥٨ همان سوره فرموده است: «روزى كه بعضى از آيات پروردگارت فرا رسد، در آن روز ايمان آوردن كسى كه پيش از آن ايمان نياورده يا در ايمان خود كسب خيرى نكرده است، سودى نمى‌بخشد.» و در آيه ٣٧ سوره هشتم (انفال) فرموده است: «تا آنكه خداوند، پليد را از پاكيزه جدا سازد و پليدان را بعضى با بعضى ديگر درآميزد و با هم فراهم آورد. آنگاه همه را در آتش دوزخ افكند.» و در آيه ٤٥ سوره دهم (يونس) فرموده است: «و روزى كه همه را به محشر در آورد، گويا در دنيا بيش از ساعتى از روز درنگ نكرده‌اند و در آن روز يك ديگر را مى‌شناسند.» و در آيه ١٠٢ سوره يازدهم (هود) فرموده است: «روز محشر روزى است كه‌