ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧٦٢ - مجلس نودم، در بيان علائم قيامت

نه سال است و امت من به روزگار او به نعمتى مى‌رسند كه چنان نعمتى را نديده‌اند.

نكوكار و بدكار ايشان بهره‌مند مى‌شوند. آسمان بر ايشان فراوان باران مى‌بارد و زمين چيزى از گياه خود را باز نمى‌دارد و اموال، بسيار فراوان خواهد بود. به حضور او مى‌آيند و مال طلب مى‌كنند و فراوان بخشيده مى‌شود.[١] روايت درست در مورد مدت حكومت حضرت مهدى ٧ همان است كه در فصل امامت ايشان آورديم.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر گاه پنج خصلت ميان شما آشكار شود، پنج بلا بر شما مى‌رسد. هر گاه زناكارى ميان شما آشكار شود، زلزله‌هاى سخت خواهد بود و هر گاه رباخوارى آشكار شود، به زمين فرو شدن خواهد بود و هر گاه زكات پرداخت نشود، چهار پايان نابود مى‌شود و چون سلطان ستم ورزد، باران باز مى‌ايستد و هر گاه ذمه و تعهد تحقير شود، مشركان بر مسلمانان پيروز مى‌شوند.

شاعر سروده است:

«مردم همگان بر روزگار خرده مى‌گيرند و حال آنكه روزگار ما را، عيبى جز ما نيست. روزگار خود را معيوب مى‌شمريم و حال آنكه عيب در ماست و اگر روزگار زبان بگشايد، ما را هجو خواهد كرد. براى فريب جامه‌هاى پشم و موى بز مى‌پوشيم. واى بر شخص غريب هنگامى كه پيش ما بيايد. گرگ گوشت گرگ را نمى‌خورد و حال آنكه برخى از ما برخى ديگر را آشكارا مى‌خورند.»[٢] ديگرى چنين سروده است:

«مى‌بينيم بر بارها و زين‌ها، زيورهايى افكنده‌اند كه محفوظ بماند و حال آنكه آبروهايى ريخته مى‌شود و محفوظ نمى‌ماند. مى‌گويند روزگار تباه است و حال آنكه خود تباهند و روزگار تباه نيست.»[٣] و سروده شده است:

[١]. در باب الفتن صحيح ابن ماجه و مستدرك حاكم، ص ٥٥٨، ج ٤، آمده است و به فضائل الخمسه من الصحاح السته، ص ٣٣٥، ج ٣، مراجعه فرماييد. م.

[٢]. اين ابيات در امالى صدوق، ص ١٧٨، به روايت ريان بن صلت از قول حضرت رضا به جناب عبد المطلب نسبت داده شده است. همچنين در عيون اخبار الرضا، ص ١٧٧، ج ٢، نيز همين گونه است و از همين منبع در بحار الانوار، ص ١١١، ج ٤٩، هم نقل شده است. م.

[٣]. در برخى از نسخه‌ها به جاى كلمه« رحال»، كلمه« رجال» است، يعنى مردان. م.