ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧٥١ - مجلس هشتاد و هشتم، در بيان توبه
مجلس هشتاد و هشتم در بيان توبه
خداوند متعال در آيه ٣٦ سوره دوم (بقره) فرموده است «پس فرا گرفت آدم از پروردگارش چند كلمهيى را و خداى توبهاش را پذيرفت. همانا كه او توبه پذيرنده مهربان است.» و در آيه ١٣٠ سوره سوم (آل عمران) فرموده است «و آنان كه چون كار ناشايسته كردند يا بر خويشتن ستم روا داشتند، خدا را ياد كردند و بر گناهان خويش آمرزش خواهى مىكنند. و چه كسى جز خداوند گناهان را مىآمرزد؟ و اصرار نكردند بر آنچه مىكنند و آنان مىدانند.» و در آيه ٢٢ و ٢٣ سوره چهارم (نساء) فرموده است «جز اين نيست كه پذيرش توبه بر خداوند در مورد كسانى است كه به نادانى كار بد را انجام داده و سپس بزودى توبه مىكنند و آنانند كه خداوند توبه آنان را مىپذيرد و خداى داناى درست كردار است و براى آنان كه بدىها را انجام مىدهند و چون يكى از ايشان را مرگ فرا مىرسد، مىگويد هم اكنون توبه كردم و براى كسانى كه در حال كفر مىميرند، توبهيى نيست. براى آنان عذابى دردناك فراهم ساختهايم.» و در آيه ٤٤ سوره پنجم (مائده) در باره دزد مىفرمايد «و هر كس پس از ستم خود، توبه كند و نكوكار شود، همانا خداوند توبهاش را مىپذيرد.» و در آيه ٤٠ سوره هشتم (انفال) فرموده است «به آنان كه كافر شدند، بگو اگر باز ايستند، گذشته ايشان آمرزيده مىشود و اگر برگردند، پس به حقيقت گذشته است روش پيشينيان.» و در آيه ٣ سوره يازدهم (هود) فرموده است «و اينكه نخست از خداى خود آمرزش خواهى و سپس به سوى او باز گرديد تا برخوردار كند شما را برخوردارييى پسنديده تا مدتى كه نام برده شده است و مىدهد هر صاحب فضيلتى را جزاى فضيلت او را.» و در آيه ٦١ سوره نوزدهم (مريم) فرموده است «پس از پى ايشان بازماندگان بازماندند كه نماز را تباه و خواهشهاى نفس را پيروى كردند. پس زود باشد كه ببينيد شر را مگر كسى كه توبه كرد و بگرويد و كار شايسته انجام داد.» و ضمن آيه ٣٢ سوره بيست و چهارم (نور) چنين فرموده است «و اى گروندگان!