روى و از پشت سر آن. فرو فرستادنى است از درستكار ستوده.[١] امام رضا ٧ فرموده است: قرآن كلام خداست از آن درمگذريد و هدايت را در غير آن جستجو مكنيد كه گمراه شويد.[٢] روايت شده است كه امام هادى ٧ براى يكى از شيعيان خود در بغداد چنين نوشت:

بسم الله الرحمن الرحيم‌

، خداوند ما و ترا از فتنه محفوظ دارد. او كه چنين فرمايد، نعمت بزرگ ارزانى فرموده است و اگر چنين نفرمايد، هلاك و نابودى است.

ما چنين مى‌بينيم كه جدال و ستيزه در باره قرآن بدعتى است كه در آن پرسنده و پاسخگو شريكند، زيرا پرسنده چيزى را مى‌پرسد كه براى او وضع نشده است و پاسخ دهنده هم خود را به زحمت و تكلفى مى‌اندازد كه بر عهده‌اش نيست.

آفريدگارى جز خدا نيست و هر چه جز اوست، آفريده است. قرآن كلام خداوند است و بر آن نامى از خود مگذار كه در آن صورت از ستمكاران خواهى بود.

خداوند ما و شما را از آن گروه قرار دهد كه نهانى از پروردگارشان مى‌ترسند و ايشان از قيامت بيم‌كنندگانند.[٣] سليمان بن جعفر جعفرى‌[٤] مى‌گويد: به امام كاظم ٧ گفتم اى پسر رسول خدا! شما در باره قرآن چه مى‌گويى؟ كسانى كه پيش از ما بودند در مورد آن اختلاف كردند. قومى مى‌گويند قرآن آفريده (حادث) است، قومى مى‌گويند غير آفريده (قديم) است. فرمودند: ولى من در اين باره آنچه را ايشان گفته‌اند نمى‌گويم و مى- گويم قرآن كلام خداى عز و جل است.[٥] امام صادق ٧ فرموده است: ما نه معتقد به جبريم و نه به تفويض و نيز فرموده است نه جبر است و نه تفويض بلكه چيزى ميان اين دو است.[٦] يزيد بن معاويه شامى مى‌گويد:[٧] به حضور امام على بن موسى الرضا ٧ در مرو

[١]. همه اين روايات در صفحه ٢٢٤ توحيد صدوق آمده است. م.

[٢]. همه اين روايات در صفحه ٢٢٤ توحيد صدوق آمده است. م.

[٣]. همه اين روايات در صفحه ٢٢٤ توحيد صدوق آمده است. م.

[٤]. سليمان بن جعفر جعفرى: از اعقاب جناب جعفر طيار و از روات قرن دوم و سوم هجرى است. رك. به: نجاشى، رجال، ص ١٣٠، چاپ قم. م.

[٥]. همه اين روايات در صفحه ٢٢٤ توحيد صدوق آمده است. م.

[٦]. براى اطلاع بيشتر به روايات صفحات ٢٢٠ تا ٢٢٢ جلد اول اصول كافى، چاپ اسلاميه مراجعه فرماييد. م.

[٧]. نام اين راوى به صورت بريد، بريد بن عمير، و يزيد بن عمير هم آمده است.