ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧٤٥ - مجلس هشتاد و ششم، در رضا و شكر براى خداى متعال

امام صادق فرموده‌اند: به هر كس نعمتها روى مى‌آورد، بگويد

«الحمد للَّه رب العالمين»

و به هر كس تهيدستى روى مى‌آورد، فراوان‌

«لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم»

بگويد كه گنجهاى بهشت است و در آن شفاى هفتاد و دو درد است كه كوچكترين آن اندوه است.[١] امير المؤمنين فرموده است، چون گوشه‌هاى نعمت بدست شما رسيد، بازمانده آن را با كمى سپاسگزارى، از دست مدهيد. اى آدمى زاده! چون ديدى كه پروردگارت سبحانه و تعالى نعمتهاى خود را بر تو پياپى مى‌رساند، مواظب باش كه هر كس سپاسگزارى كند، از افزونى محروم نمى‌شود. كه خداى متعال فرموده است، اگر سپاسگزارى كنيد، همانا نعمت را بر شما مى‌افزايم. از رميدن نعمتها بترسيد كه چنين نيست كه هر گريخته، باز گردد.[٢] موسى ٧ عرضه داشت: پروردگارا! آدم ٧ چگونه توانسته است حق نعمت تو را سپاسگزارى كند كه خود به دست خويش او را آفريدى و فرشتگان خود را به سجده كردن بر او واداشتى و در بهشت خويش او را مسكن دادى؟ خداوند به موسى ٧ وحى فرمود كه آدم ٧ مى‌دانست اين همه از من و به اراده من است و همين شكر او بود.[٣] پيامبر ٦ فرموده‌اند: براى كسى كه چيز مى‌خورد و سپاسگزار است، همان اجر و پاداش روزه‌دارى است كه به قصد قربت روزه مى‌گيرد و براى تندرست سپاسگزار، همان پاداش گرفتار شكيباست، و براى عطاكننده سپاسگزار، همان پاداش محروم قانع است.[٤] امام صادق ٧ فرموده است: نعمت، گريزپا و رمنده است. با سپاسگزارى بند بر پايش نهيد. و گفته است، سپاسگزارى آن است كه آدمى احوال چهارگانه خويش را در نعمت و سختى و فرمانبردارى و سرپيچى بداند. در حال نعمت بگويد، سپاس‌

[١]. نظير آن در ثواب الاعمال صدوق، ص ١٩٤، آمده است. م.

[٢]. ضمن كلمات قصار و حكم، در نهج البلاغه، صفحات ١٠٨٣، ١١٤١ و ١١٨٥، چاپ مرحوم فيض الاسلام، آمده است، توجه داريد كه در چاپهاى بعدى تا ١٠ صفحه اختلاف ديده مى‌شود. م.

[٣]. نظير اين، در كافى، ص ٩٨، ج ٢، آمده است. م.

[٤]. در قرب الاسناد حميرى، ص ٥٠، و كافى، ص ٩٤، ج ٢، و به ضميمه چند روايت ديگر در بحار الانوار، ص ٢٢، ج ٧١، آمده است. م.