عيب را بپسندد، چنين شخصى، خود احمق است.[١] پيامبر فرموده‌اند: هر كس بهتانى به زن مؤمن يا مرد مؤمنى بزند يا آنچه را در او نيست بگويد، خداى عز و جل او را بر كوهى از آتش باز مى‌دارد تا از عهده آنچه گفته است برآيد.

و همان حضرت فرموده‌اند: چهار گروه، موجب افزونى آزار دوزخيان مى‌شوند.

با آنكه دوزخيان خود در آزار و شكنجه‌اند، به آن چهار گروه، از آشاميدنى‌هاى ناگوار دوزخ آشامانيده مى‌شود و فرياد بر آه و واى برمى‌دارند. دوزخيان به يك ديگر مى‌گويند: اين چهار گروه را چه مى‌شود كه آزار بر آزار ما مى‌افزايند؟ گروهى، آويخته از تابوتى آتشينند و گروهى، خود معده و روده خويش را بيرون مى‌كشند و گروهى، از دهانشان چرك و خون بيرون مى‌آيد و گروهى گوشت خود را مى‌خورند.

دوزخيان به فرشته‌يى كه موكل بر آن تابوت است، مى‌گويند: اين گروه را چه گناهى است كه آزار بر آزار ما افزوده‌اند؟ مى‌گويد: بر گردن اينان اموال مردم بوده است و قصد پرداخت آن را نداشته‌اند. به فرشته موكل بر گروهى كه معده و روده خويش را بيرون مى‌كشند، مى‌گويند: اين گروه را چه گناهى است كه آزار بر آزار ما افزوده‌اند؟

مى‌گويد: توجه و اعتنايى نداشتند كه نجاست ادرار به هر كجاى بدنشان برسد، پاك كنند. سپس به فرشته موكل بر آنان كه از دهانشان چرك و خون بيرون مى‌آيد، مى‌گويند: اينان را چه گناهى است كه آزار بر آزار ما افزوده‌اند؟ مى‌گويد: ياوه سرايى مى‌كردند. هر سخن ناپسندى را كه مى‌شنيدند، بازگو مى‌كردند. سرانجام به فرشته موكل بر آنان كه گوشت خود را مى‌خورند، مى‌گويند: گناه اينان چه بوده است كه چنين آزار بر آزار ما مى‌افزايند؟ مى‌گويد اينان غيبت و سخن چينى مى‌كردند.[٢] خداى عز و جل در باره زن ابو لهب فرموده است: «و زنش بردارنده هيمه است.» مجاهد در تفسير اين آيه گفته است، يعنى سخن چين بوده است.[٣] گفته شده است كه پيامبر ٦ از كنار دو گور عبور فرمودند و گفتند: صاحب اين دو گور عذاب مى‌شوند، نه در مورد گناهى بزرگ، يكى از ايشان از ترشح ادرار

[١]. به نقل از جامع الاخبار در بحار الانوار، ص ٢٥٩، ج ٧٥، آمده است. م.

[٢]. ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صدوق، ص ٢٩٥. م.

[٣]. در تفسير تبيان شيخ طوسى، ص ٤٢٨، ج ١، آمده است و به قول سعدى« سخن چين بيچاره هيزم كش است.». م.