ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧٣٦ - مجلس هشتاد و پنجم، در حفظ زبان و راستى

امير المؤمنين ٧ فرموده است: هيچ چيزى سزاوارتر براى بازداشتن از زبان نيست.

امام صادق ٧ فرموده است: نام بنده مؤمن تا هنگامى كه ساكت است در زمره نيكوكاران است و چون سخن بگويد، در نيكوكاران يا بدكاران نوشته مى‌شود.[١] امام سجاد فرموده است: حق زبان تو اين است كه آن را از فحش و ناسزا باز دارى و آن را عادت به خير دهى و سخنان ياوه بى‌فايده را رها كنى و نسبت به مردم سخن پسنديده و نيكو بگويى.[٢] پيامبر ٦ فرموده‌اند: قبول كنيد كه به شش خصلت عمل كنيد تا من براى شما بهشت را تعهد كنم. چون سخن مى‌گوييد، دروغ مگوييد و چون وعده مى‌دهيد، خلاف مكنيد و چون شما را بر كارى امين كردند، خيانت مكنيد. چشم و شهوت خويش را محفوظ بداريد و دستها و زبانهايتان را باز داريد.[٣] امام صادق ٧ فرموده‌اند: براى ما زيور و مايه آرايش باشيد و زشت و ناپسند مباشيد. به مردم، نيكو سخن بگوييد و زبانهاى خود را از سخن ياوه و گفتار زشت باز داريد.[٤] امير المؤمنين على ٧ فرموده است: دروغ به جد و شوخى به صلاح نيست و اگر يكى از شما به كودك خود وعده‌يى دهد و برنياورد، ناپسند است. همانا كه دروغ، به ستمگرى و بدكارى راهبر است و بدكارى، به دوزخ. و ممكن است يكى از شما چندان دروغ گويد كه مشهور به دروغ و بدى شود و چندان دروغ گويد كه در دلش به اندازه سر سوزنى از راستى باقى نماند و در اين حال در پيشگاه خداوند كذاب (بسيار دروغگو) ناميده مى‌شود.[٥] زراره مى‌گويد:[٦] از امام باقر پرسيدم، حق خداوند بر بندگان چيست؟ فرمود:

[١]. كافى، ص ١١٦، ج ٢، و اختصاص مفيد، ص ٢٤٩. م.

[٢]. از رساله حقوق امام سجاد٧ است. محجة البيضاء، ج ٣، ص ٤٤٩، م.

[٣]. خصال، ج ١، ص ٢٨٧، چاپ آقاى كمره‌يى. م.

[٤]. امالى صدوق، صفحات ٢٤٠ و ٢٩٢. م.

[٥]. امالى صدوق، صفحات ٢٤٠ و ٢٩٢. م.

[٦]. زرارة بن اعين در گذشته به سال ١٥٠ هجرى از مشايخ بزرگ و فقها و متكلمان مشهور شيعه كه از اصحاب سه امام بزرگوار است. براى اطلاع بيشتر به رجال علامه حلى، ص ٧٦، چاپ ١٣٨١ قمرى، نجف مراجعه فرماييد. م.