ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧١٩ - مجلس هفتاد و نهم، در فضيلت فقر
عايشه هم مىگفته است، پيامبر ٦ تا هنگام رحلت هيچ گاه از نان جو هم سير نشدند.
پيامبر ٦ مىفرمودهاند: پروردگارا! روزى محمد ٦ را به اندازه كفاف روزانه قرار بده.[١] عايشه مىگفته است: همواره دنيا بر ما سخت و تيره بود تا آنكه پيامبر ٦ رحلت فرمودند. پس از رحلت ايشان دنيا بر ما فرو باريد، فرو باريدنى.
و گفته شده است كه پيامبر ٦ تا هنگام رحلت هيچ گاه بر سفره رنگين ننشستند و هيچ گاه نانى كه از آرد بيخته فراهم شده باشد، نخوردند.[٢] حضرت على بن ابى طالب ٧ از ابو جحيفه[٣] نقل مىفرمايد كه مىگفته است:
در حالى كه از سيرى باد گلو مىزدم به حضور پيامبر رسيدم. فرمودند: باد گلويت را بگير كه آن كس از مردم كه در دنيا سيرتر باشد، روز رستاخيز از همگان گرسنهتر است.[٤] پيامبر ٦ فرمودهاند: گرسنگى، پرتو حكمت و معرفت است و سيرى، موجب دورى از خداوند است. دوستى درويشان موجب تقرب به خداوند است.
خود را سير مكنيد كه نور معرفت در دلهاى شما خاموش مىشود و هر كس با خوراكى اندك بخوابد، فرشتگان سيهچشم بر گرد او شب زنده دارى مىكنند.
دلهاى خود را با بسيار خوردن و آشاميدن نميرانيد، زيرا دلها هم چون گياهان اگر بيش از اندازه آب بخورند، مىميرند.
و از آن حضرت پرسيدند: چه چيزى بيشتر انسان را به جهنم مىبرد؟ فرمودند:
دو چيز ميان تهى، شكم و فرج.[٥] و فرمودهاند: هر كس براى عيال خود در طلب حلال كوشش كند، در راه خداوند است و همانا طلب كسب حلال، واجب واجب است.[٦]
[١]. در محجة البيضاء، ص ٣٢٩، ج ٧، آمده است. م.
[٢]. براى اطلاع از روايات ديگر در اين زمينه به ترجمه طبقات، ص ٣٨٤، ج ١، و ترجمه نهاية الارب، ص ٢١٨، ج ٣، مراجعه فرماييد. م.
[٣]. از اصحاب رسول خدا و امير المؤمنين على است. رك. به: اسد الغابه، ابن اثير، ص ١٥٧، ج ٥. م.
[٤]. عيون اخبار الرضا، ص ٣٩، ج ٢. م.
[٥]. عيون اخبار الرضا، ص ٣٨، ج ٢. م.
[٦]. محجة البيضاء، ص ٢٠١، ج ٣. م.