«جز اين نيست كه مثل زندگانى دنيا، مثل آبى است كه آن را ما از آسمان فرو فرستاديم، پس گياهان با او درآميخت. از آنچه مى‌خورند مردمان و چهار پايان و زمين پيرايه گرفت و آراسته شد و گمان بردند اهل زمين كه بر آن قدرت دارند. ناگاه فرمان ما به آن زمين در شب يا روز در رسيد و آن را همچون زمين درو شده قرار داديم.

گويا كه ديروز وجود نداشته است. اين گونه بيان مى‌كنيم نشانه‌ها را براى گروهى كه انديشه مى‌كنند.» و در آيه ٤٥ سوره هيجدهم (كهف) چنين فرموده است:

«و بزن براى آنان داستان زندگى دنيا را چون آبى كه فرو فرستاديم آن را از آسمان.

پس آميخت به آن روييدنى زمين پس خشكيده گرديد كه پراكنده كرد آن را بادها و خداوند بر همه چيز تواناست.» و در آيه بيستم سوره پنجاه و هفتم (حديد) چنين فرموده است. «بدانيد كه همانا زندگى دنيا بازيچه و بيهوده و آرايش و فخر كردن ميان شماست و مباهات كردن در افزونى مال‌ها و فرزندان. مانند بارانى كه به شگفت آورد كافران را روييدن آن. پس خشك شود و آن را زرد شده بينى و سپس در هم شكسته و در آخرت شكنجه سخت است و آمرزش از خدا و خشنودى و نيست زندگى دنيا مگر كالاى فريب.[١]» پيامبر ٦ فرموده‌اند «مرا با دنيا چكار؟ همانا مثل من و مثل دنيا، همچون سوارى است كه در روزى تابستانى و گرم از خواب نيم روزى از زير درختى برمى‌خيزد.

سپس كوچ مى‌كند و آن درخت را به حال خود وامى‌گذارد.[٢]» و همان حضرت فرموده‌اند: «دنيا در قبال آخرت مثل آنست كه يكى از شما انگشت به دريا زند. پس بنگرد كه انگشتش چه اندازه آب به خود گرفته است.[٣]» امير المؤمنين على ٧ چنين فرموده است: دنيا خانه‌يى است كه براى آن نيستى و براى اهل آن كوچ كردن از آن مقدر شده است، و آن سرسبز و شيرين به سوى خواهان خود شتاب مى‌كند و دل نظركننده را دچار اشتباه مى‌سازد. با بهترين توشه‌

[١]. براى اطلاع بيشتر از ديگر آياتى كه در اين مورد نازل شده است به بحث مستوفاى مرحوم علامه مجلسى( رضي الله عنه) در بحار الانوار، صفحات ١ تا ٧، جلد ٧٣، مراجعه فرماييد. م.

[٢]. با اندك تفاوت لفظى در احياء علوم الدين غزالى، ص ١٧٢٧، و بدون هيچ تفاوت به نقل از اصول كافى در محجة البيضاء، ص ٣٥٣، ج ٥، آمده است. م.

[٣]. در احياء علوم الدين، ص ١٧٣٠، به نقل از مسند احمد، ص ٢٢٩، ج ٤، آمده است. م.