ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٦٨١ - مجلس هفتاد و ششم، در زهد و پرهيزكارى
اصل آن در خانه رسول خداست و هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه شاخى از آن درخت در خانه اوست. هيچ چيزى در دل او نمىگذرد مگر اينكه همان شاخه براى او مىآورد.
و اگر سوارى كوشا صد سال در سايه آن بتازد، از سايه آن بيرون نخواهد شد و اگر كلاغى از پايين آن به پرواز درآيد، بر فراز آن نمىرسد و پير و در هم شكسته و سپيد مىشود. همانا به اين كار رغبت كنيد، همانا مؤمن سرگرم نفس خويشتن است و مردم از او در آسايشند. چون شب او را فرو مىپوشد، پيشانى بر خاك مىنهد و براى خداوند متعال سجده مىكند. خدا را ياد مىكند و با آن كس كه او را آفريده، راز و نياز مىكند و مىخواهد گردنش را از آتش رها فرمايد. همانا كه اين چنين باشيد.[١] پيامبر ٦ فرمودهاند: عابدتر مردم آن كس است كه چيزهاى واجب را انجام مىدهد و زاهدتر مردم كسى است كه از حرام دورى مىكند و پرهيزگارتر مردم كسى است كه همواره حق را مىگويد، چه به سود خود و چه به زيان خويش. و پارساتر مردم آن است كه ستيزه را رها مىكند، هر چند حق با او باشد و از همه مردم سختكوشتر كسى است كه گناهان را رها مىكند و گرامىتر مردم پرهيزگارتر ايشان است و بزرگ منزلتتر مردم آن كس است كه آنچه را به او ربطى ندارد، رها مىكند و كاميابتر مردم آن است كه با مردم گرامى آميزش مىكند.[٢] امام صادق ٧ فرموده است، خداوند تبارك و تعالى به يكى از پيامبران بنى اسرائيل وحى فرمود كه اگر دوست مىدارى در بارگاه قدس مرا ديدار كنى، در دنيا تنها و غريب و دل افسرده و اندوهگين و از مردم كناره گير باش، همچون پرنده تنهايى كه در سرزمين دور افتاده مىپرد و از آنچه بر سر شاخهاى درختان است مىخورد و آب سرچشمهها را مىنوشد و چون شب فرا مىرسد، تنهايى به لانه خود پناه مىبرد و با ديگر پرندگان لانه نمىگيرد. به پروردگار خود انس گرفته و از ديگر پرندگان دورى مىجويد.[٣] پيامبر ٦ به امام حسين بن على ٧ فرمودهاند: به واجبات عمل كن تا
[١]. بخشى از اين گفتار در تحف العقول ابن شعبه حرانى، ص ١٤٧، آمده است. م.
[٢]. ضمن حديث مفصلى، در مجلس ششم امالى صدوق، و به نقل از آن در بحار الانوار، ص ١١٢، ج ٧٧، چاپ جديد، آمده است. م.
[٣]. در الجواهر السنية في الاحاديث القدسيه، شيخ حر عاملى، ص ٣٤٢، به نقل از امالى صدوق، آمده است. م.