ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٦٦٩ - مجلس هفتاد و سوم، در ذكر خيرخواهى و حسد

و فرموده‌اند: حسود از همه مردم داراى راحتى كمترى است.

و فرموده‌اند: دين خيرخواهى است، دين خير خواهى است، دين خيرخواهى است. گفتند براى چه كسى اى رسول خدا! فرمودند: براى خدا و رسولش و كتاب خدا و پيشوايان مسلمانان و براى همه گروندگان.

و نيز فرموده‌اند: رشك، ايمان را مى‌خورد، آنچنان كه آتش هيزم را مى‌خورد.[١] و فرموده‌اند: سرزنشى براى برادرت آشكار مكن كه خدايش بر او رحمت مى‌آورد و تو را گرفتار مى‌فرمايد.[٢] و خداوند متعال به حضرت سليمان ٧ وحى فرمود كه تو را به هفت چيز سفارش مى‌كنم، نخست اينكه بر كسى از بندگان من حسد نبرى. دوم آنكه از بندگان شايسته من غيبت نكنى. سليمان عرضه داشت: پروردگارا! همين دو مرا بس است.

حضرت موسى ٧ مردى را كنار عرش ديد و بر او غبطه برد و از سبب قرب او پرسيد. گفته شد: نسبت به فضيلت و برترى كه خداوند به بندگان خود عنايت مى‌فرمود، حسد نمى‌برد.[٣] و گفته شده است، براى حسود هيچ راحتى نيست و حسود داراى اندوههاى طولانى است.

يكى از حكيمان گفته است، حسد نفس را ناتوان و اندوه را افزون مى‌كند و موجب شب‌زنده‌دارى و بى‌خوابى شب مى‌شود.

شاعرى چنين سروده است:

«به كسى كه بر من رشك مى‌برد بگو، آيا مى‌دانى در اين كار نسبت به چه كسى ترك ادب كرده‌اى؟ نسبت به كار خداوند ترك ادب كرده‌اى كه به آنچه عنايت كرده است، راضى نيستى. نتيجه‌اش اين است كه نعمت براى من افزون مى‌شود و تو به آنچه جستجو مى‌كنى نمى‌رسى.» ديگرى گفته است: «برخى از مردان تمنا مى‌كنند كه من بميرم و اگر بميرم راهى نيست كه در آن يكه و تنها باشم (همگان مى‌ميرند)، زندگى مخالف من، پس از من براى من زيانى ندارد و مرگ كسانى كه پيش از من مرده‌اند، مرا جاودانه نمى‌كند. به كسى كه بر خلاف آنكه در گذشته است، مى‌خواهد باقى بماند بگو، براى ديگرى (مصيبت‌

[١]. اصول كافى مترجم، ص ٤١٦، ج ٣ م.

[٢]. اصول كافى مترجم، ص ٦٣، ج ٤، و منهاج الصالحين، ص ٥٦٢. م.

[٣]. احياء علوم الدين، ص ١٦٧٦، چاپ مصر. م.