مسجد فتح است. و به ما خبر رسيده است كه پيامبر ٦ هر گاه كنار گور شهيدان مى‌آمدند، مى‌فرمودند: سلام بر شما باد به آنچه صبر و شكيبايى كرديد و خانه عاقبت (بهشت) چه نيكو است. و مناسب است در مسجد فتح اين دعا را بخواند «اى فريادرس فرياد زنان! اى برآورنده دعاى مضطران! اندوه و غصه و گرفتارى مرا بگشاى، همچنان كه از پيامبر خود در اين مكان گشودى و شر و بيم دشمنانش را در اين جا از او كفايت فرمودى.»[١] و حضرت صادق ٧ فرموده است، مسجد فضيح را به مناسبت درخت خرمايى كه آنجا بوده و فضيح نام داشته است، فضيح مى‌گفته‌اند.

بيت المقدس: خداوند متعال در نخستين آيه سوره هفدهم فرموده است. «منزه است آنكه شبى بنده خود را از مسجد الحرام به سوى مسجد الاقصى كه اطراف آن را بركت داده‌ايم برد ...» يعنى بيت المقدس كه اطراف آن را با جويبارها و ميوه‌ها فرخنده و پر بركت قرار داده است‌[٢]. بدان كه براى بيت المقدس در قرآن نامهايى ذكر شده است كه عبارت است از «مسجد الاقصى» و «إِلى‌ رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِينٍ‌» كه خداوند در آيه پنجاه و سوم سوره بيست و سوم فرموده است «و گردانيديم پسر مريم و مادر او را آيتى و جاى ساختيم آن دو را به مكانى داراى قرار و آب گواراى جارى.» و بيشتر مفسران را عقيده بر اين است كه آنجا بيت المقدس است.

امام صادق ٧ فرموده است، مقصود از كلمه ربوة، نجف كوفه و مقصود از آب گواراى روان، رودخانه فرات است.[٣] و مكان قريب كه خداوند متعال در آيه چهل و يكم از سوره پنجاهم (ق) فرموده است «و بشنو روزى كه ندا مى‌كند نداكننده از جايى نزديك.» يعنى صخره بيت المقدس و آن را از اين جهت نزديك گفته‌اند كه از ديگر زمين‌ها هيجده ميل به آسمان نزديك‌تر است. فرشته‌يى بر آن مى‌ايستد و ندا مى‌دهد اى استخوانهاى پوسيده‌

[١]. اين روايت به نقل از كامل الزيارات در بحار الانوار، ص ٢١٥، ج ١٠٠، آمده است. م.

[٢]. تفسير تبيان، شيخ طوسى، ص ٤٤٦، ج ٦. م.

[٣]. اين روايت به نقل از كامل الزيارات و روايتى نزديك به اين از معانى الاخبار صدوق در بحار الانوار، ص ٢٢٨، ج ١٠٠، آمده است. م.