خداوند متعال در آيه هفتاد و هشتم سوره هفدهم (الاسراء) فرموده است «و اگر بخواهند، هر آينه بجنبانندت از زمين تا بيرون كنند تو را از آن و آنگاه درنگ نكنند (پس از تو) همراه تو مگر اندكى.» تا آنجا كه فرموده است «بگو آمد حق و نابود شد باطل و بتحقيق كه باطل نابودشدنى است.» ابن عباس مى‌گويد: چون پيامبر ٦ به مدينه آمدند، يهوديان بر امامت ايشان در آن شهر حسد ورزيدند و چون مرتب شدن كارهاى ايشان را ديدند، همگى به يك ديگر گفتند ما از بودن اين مرد در اين شهر ناراحتيم و در امان نيستيم كه دين ما را تباه نكند. روزى به حضور پيامبر آمدند و پرسيدند: آيا تو پيامبرى؟ فرمودند: آرى، پرسيدند: از جانب خدا؟ فرمودند آرى. گفتند: بنا بر اين خودت مى‌دانى كه اين شهر سرزمين پيامبران نيست و سرزمين پيامبران، شام است كه ابراهيم ٧ و پيامبران پس از او، آنجا بودند و اگر تو نيز پيامبرى همچون ايشان هستى به شام برو كه اگر پيامبر باشى، خداوند بزودى در آن شهر تو را از روميان محفوظ خواهد داشت كه آنجا سرزمين مقدس و محل حشر است و مدتهاست كه پيامبران در اين سرزمين (مدينه) نبوده‌اند. گويد پيامبر ٦ در سه ميلى مدينه اردو زدند تا مستقر شوند و يارانشان آنجا جمع شوند. در اين هنگام جبريل فرود آمد و آن آيه را آورد كه مقصود اين است، يهوديان مى‌خواهند تو را از مدينه بيرون كنند و به شام روانه دارند و در آن صورت آنان اندكى پس از تو آنجا مقام خواهند داشت و سپس هلاك مى‌شوند و اين آيين و سنت من است كه گروههايى را كه نسبت به پيامبران سركشى، مى‌كنند، نابود مى‌سازم و آنان را در حالى كه پيامبرشان ميان ايشان باشد، نابود نمى‌سازم ولى همين كه پيامبرشان از پيش ايشان برود عذاب مى‌شوند. و پيامبر ٦ به مدينه برگشتند و به ايشان اين آيه از همان سوره وحى شد كه مى‌فرمايد «و بگو پروردگارا درآور مرا در آوردن راستى و بيرون آور مرا بيرون آوردن راستى، قرار ده براى من از نزد خودت حجتى يارى دهنده.» يعنى مرا به مدينه درآور و سپس به مكه برسان و خداوند دعاى ايشان را برآورده‌