خداوند متعال فرموده است «سوگند به انجير و زيتون و سوگند به طور سينا و اين شهر امان (مكه)»[١] بدان كه خداوند متعال خانه كعبه را به ده نام ياد فرموده است: كعبه، بيت الحرام، مايه قوام مردم، عتيق كه فرموده است «پس محل آن به سوى بيت عتيق است»[٢] و آن را مصلى (نمازگاه) نام داده و در آيه يك صد و نوزدهم از سوره دوم (بقره) فرموده است «و بگيريد از جايگاه ايستادن ابراهيم جايگاه نماز را» و آن را مثابه و امن نام داده و در بخش ديگرى از همان آيه فرموده است «و هنگامى كه گردانيديم خانه كعبه را محل ثواب براى مردم و امن» و آن را مبارك و هدى و مأمن نام نهاده و در آيه ٩٦ سوره سوم فرموده است «همانا نخستين خانه كه براى مردم نهاده شد، همان است كه در بكه است و فرخنده و مايه راهنمايى براى جهانيان است.» و آن را شعائر نام نهاده و در آيه ٣٣ سوره بيست و دوم (حج) فرموده است «و كسى كه تعظيم كند، نشانه‌هاى خدا را همانا كه آن از پرهيزكارى دلهاست.» پيامبر ٦ فرموده‌اند: خداوند از چيزهايى، چهار چيز را برگزيده است، از فرشتگان، جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل را برگزيده است. از پيامبران، چهار تن را براى قيام با شمشير برگزيده است و آنان ابراهيم و موسى و داود و من هستيم. از خاندانها، چهار خاندان برگزيده و در آيه ٣٠ سوره سوم فرموده است «خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيده است.» از شهرها، چهار شهر را برگزيده و فرموده است «وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ وَ طُورِ سِينِينَ وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ‌» كه منظور از «وَ التِّينِ» مدينه و از «وَ الزَّيْتُونِ» بيت المقدس و از «طُورِ سِينِينَ» كوفه و از «الْبَلَدِ الْأَمِينِ» مكه است.[٣]

[١]. براى اطلاع بيشتر از آيات قرآنى كه در آن ذكرى از مكه شده است به بحث مستوفاى مرحوم علامه مجلسى در بحار الانوار، صفحات ٧٥ تا ٧٧ جلد ٩٩، مراجعه فرماييد. م.

[٢]. اين، آيه ٣٥ سوره بيست و دوم( حج) است و در آيه ٣١ همين سوره فرموده است« و طواف كنند خانه عتيق( ديرينه) را». م.

[٣]. براى اطلاع از روايات ديگر در اين باره به تفسير برهان، ص ٤٧٧، ج ٤، مراجعه فرماييد. م.