ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٦٣٤ - مجلس شصت و چهارم، در فضيلت ماه رجب
گرفته باشد.[١] و هر كس از ماه رجب سى روز روزه گرفته باشد، سروشى از آسمان او را ندا مىدهد كه اى بنده خدا! خطاهاى گذشته تو را خداوند آمرزيد و در اعمال آينده خويش كوشش كن و به دقت بنگر، و خداوند متعال در هر يك از بهشتها به او چهل هزار شهر را مىبخشد كه در هر شهر چهل هزار هزار كاخ زرين و در هر كاخ چهل هزار هزار خانه و در هر خانه چهل هزار هزار تخت نهاده شده و بر هر تخت چهل هزار هزار سفره زرين گسترده است كه بر هر سفره چهل هزار كاسه زرين قرار دارد و در هر كاسه چهل هزار هزار نوع خوراكى و آشاميدنى است كه هر يك رنگ و بوى مخصوصى دارد و در هر خانه چهل هزار هزار تخت زرين كه پهنا و درازاى هر يك دو هزار ذراع است، نهاده شده و بر هر تخت دوشيزهيى از فرشتگان قرار گرفته كه سيصد هزار زلف از نور دارد و هر زلفى را هزار هزار كنيزك با مشك و عنبر معطر مىسازند تا آنكه روزه گيرنده بهشت به آن برسد و اين پاداش كسى است كه تمام ماه رجب را روزه بگيرد، گفته شد: اى رسول خدا! آن كس كه به سبب ضعف و بيمارى نتواند روزه بگيرد يا زنانى كه پاكيزه نيستند و عذر شرعى دارند، چه بايد انجام دهند تا به آنچه كه وصف فرمودى برسند؟ فرمودند: براى هر روز گرده نانى به مستمندان بدهد و سوگند به كسى كه جان من در دست اوست، هر كس، هر روز از رجب، چنين صدقهيى بدهد به آنچه گفتم و به بيش از آن مىرسد و اگر همه آفريدهشدگان اهل آسمانها و زمين جمع شوند كه به اندازه پاداش او برسند، به يكدهم آنچه كه در بهشت به آن شخص مىرسد، نمىرسند. گفته شد: اى رسول خدا! كسى كه قادر به انجام اين صدقه نباشد، چه كند كه به آنچه توصيف فرمودى برسد؟ فرمودند: در هر روز از ماه رجب از آغاز تا پايان روز سىام، اين تسبيح را صد بار بگويد:
«سبحان اللَّه الجليل، سبحان من لا ينبغى التسبيح الا له، سبحان الاعز الاكرم، سبحان من لبس العز و هو اهل له.
[٢]»
[١]. خوانندگان ارجمند از اين گونه روايات تعجب نفرمايند و خداى ناخواسته منحرف نشوند، كه اين گونه روايات از مقتضيات است، نه از علل تامه، و در غير آن صورت، ممكن است در نظر مبتدى با روايات ديگر معارض باشد. م.
[٢]. اين روايت با ذكر سلسله سند در صفحات ٧٨ و ٨٢ ثواب الاعمال و صفحات ٢٤ و ٣٠ فضائل الاشهر الثلاثه و در مجلس هشتادم امالى صدوق( رضي الله عنه) و به نقل از آنها در صفحه ٣٥٢ جلد ٧ وسائل الشيعه شيخ حر عاملى و صفحه ٢٦ جلد ٩٨ بحار الانوار، چاپ جديد، آمده است. م.