و هر كس بيست و چهار روز از رجب را روزه بدارد، چون فرشته مرگ پيش او آيد براى او به صورت جوانى در حله‌يى از ديباى سبز كه سوار بر اسبى از اسبهاى بهشت است و در يك دست حريرى سبز، آميخته با عطر مشك تازه و در دستى ديگر قدحى زرين، آكنده از شراب بهشت دارد ظاهر مى‌شود، و به هنگام بيرون رفتن جان، سكرات مرگ بر او آسان مى‌شود. فرشته مرگ سپس روحش را مى‌گيرد و در آن ديبا مى‌نهد و از آن رايحه دل انگيزى بيرون مى‌دمد كه ساكنان آسمانها همگى آن را استشمام مى‌كنند. آن شخص در حالى كه سيراب است به گور خود وارد مى‌شود و سيراب از گور خود بيرون مى‌آيد تا كنار حوض بر پيامبر وارد شود. و آن كس كه بيست و پنج روز از رجب روزه بدارد، چون از گور خويش بيرون آيد، هفتاد هزار فرشته با او ملاقات مى‌كنند كه بر دست هر يك از ايشان پرچمى از در و ياقوت است و هر يك زيورها و جامه‌هاى گرانبها همراه دارند و به او مى‌گويند: اى دوست خدا! به سوى پروردگارت بشتاب و او از نخستين كسانى است كه همراه مقربانى كه خداى از ايشان خشنودند، به بهشت عدن وارد مى‌شود و اين بهره و كاميابى بزرگ است.

و هر كس از رجب بيست و شش روز را روزه بدارد، خداوند براى او در سايه عرش صد كاخ از در و ياقوت مى‌سازد كه بر سر هر كاخى خيمه‌يى سرخ از حرير بهشت است و او در حالى كه برخوردار از نعمتهاست، در آنها مسكن مى‌گزيند و مردم در حال حساب پس دادن خواهند بود. و هر كس بيست و هفت روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند گورش را به اندازه مسير چهار صد سال راه گشاده و همه آن مساحت را آكنده از مشك و عنبر مى‌فرمايد.

و آن كس كه بيست و هشت روز از رجب را روزه بدارد، خداوند عز و جل ميان او و آتش هفت خندق قرار مى‌دهد كه هر خندق به بزرگى فاصله ميان آسمان و زمين است و پيمودن آن پانصد سال راه است.

و آن كس كه بيست و نه روز از رجب را روزه بدارد، خدايش مى‌آمرزد، هر چند از مال مردم يكدهم باج گرفته باشد و هر چند زنى باشد كه هفتاد بار زنا داده باشد، به شرط آنكه فقط اين روزه را براى كسب رضاى خداوند و رهايى از دوزخ‌