و عمو و عمه و خاله و دايى و آشنايان و همسايگانش مى‌پذيرد، هر چند ميان ايشان كسى مستوجب آتش باشد.[١] سالم مى‌گويد[٢]: چند روزى از ماه رجب باقى مانده بود كه به حضور امام صادق ٧ رسيدم. چون به من نگريست، فرمود: اى سالم! آيا در اين ماه هيچ روزه گرفته‌اى؟ گفتم: نه، اى پسر رسول خدا! فرمود: چنان پاداشى از دست تو بيرون رفته است كه اندازه آن را جز خداى متعال كسى نمى‌داند. اين ماه را خداوند برترى داده و حرمتش را بزرگ فرموده و كرامت خود را براى روزه گيران در آن ارزانى داشته است. گفتم: اى پسر رسول خدا! آيا اگر از باقى مانده اين ماه روزه بدارم به بخشى از پاداش روزه گيران در اين ماه دست مى‌يابم؟ فرمود:

اى سالم! هر كس يك روز از روزهاى آخر اين ماه را روزه بدارد، براى او موجب زينهارى از سختى سكرات مرگ و فشار گور و بيم شديد آخرت است و هر كس دو روز را روزه بدارد، براى او اجازه عبور از پل صراط خواهد بود و هر كس سه روز از آخر اين ماه را روزه بدارد، روز رستاخيز از بيم‌ها و سختى‌هاى آن در امان خواهد بود و حكم برائت از آتش به او عطا مى‌شود.[٣] پيامبر ٦ فرموده‌اند: همانا رجب ماه اصم خداوند و ماهى سخت بزرگ است و از اين جهت به آن اصم مى‌گويند كه هيچ ماهى را در پيشگاه خداى متعال چنان حرمت و بزرگى نيست. مردم دوره جاهلى هم آن را بزرگ مى‌داشتند و اينك كه اسلام آمده است بر تعظيم و برترى آن افزوده است. همانا ماههاى رجب و شعبان دو ماه من است و رمضان ماه امت من است. همانا هر كس از روى ايمان و به قصد اطاعت خدا روزه بگيرد، مستوجب رضوان اكبر خداوند مى‌شود و اين روزه‌اش، آتش خشم خدا را بر او خاموش مى‌كند و درى از درهاى دوزخ را بر او مى‌بندد.

و اگر به اندازه گنجايش زمين بر او طلا داده شود، برتر از پاداش روزه او نيست و هيچ چيز جز حسنات نمى‌تواند پاداش او را كامل كند، بشرط آنكه روزه‌اش را براى خداوند خالص گرداند و آن شخص چون آن روز را به شام رساند، براى او ده دعاى‌

[١]. با ذكر سلسله سند در عيون اخبار الرضا، ص ٢٩١، ج ١، چاپ ١٣٧٧ ق. قم، آمده است. م.

[٢]. ظاهرا منظور سالم حناط( گندم فروش) است كه در رجال نجاشى، چاپ قم، نام و آثار او آمده است. م.

[٣]. وسائل الشيعه، ص ٣٥١، ج ٧، به نقل از امالى صدوق، آمده است. م.