ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٦٠٣ - مجلس پنجاه و هشتم، در حسن خلق و فرو خوردن خشم

و اين ابيات را هم مكرر مى‌خواند:

«اگر به دانش نيازمند باشم، گاهى به نادانى نيازمندترم. مرا براى بردبارى اسبى است كه به بردبارى لگام زده شده است. هر كس راستى مرا بخواهد، من راست و با صداقتم و كسى كه كژى مرا بخواهد من كژ خواهم بود و اگر بعضى از مردم بگويند در او سماجت (زشتى) است، همانا كه راست گفته‌اند، ولى زبونى از نادانى بدتر است.»[١] و سروده شده است «پروردگارا! امروز بر بردبارى من بيفزاى كه من بردبارى را چنان مى‌بينم كه هيچ كس از آن پشيمان نيست و بردبار هرگز بر آن پشيمانى نمى‌خورد.» و هم گفته شده است «هيچ چيزى را چون بردبارى براى دوست خود شايسته نمى‌بينم و هيچ خويى براى مرد بدتر از نادانى نيست.» ديگرى چنين سروده است «اگر احوال شخص كريم دگرگون شود، خلق او همواره شريف خواهد بود. از همنشينى فرومايه پرهيز كن كه زشتى را آشكار مى‌كند و خوبى را پوشيده مى‌دارد.»

فصل: در فرو خوردن خشم‌

خداوند متعال در آيه يك صد و سى سوره آل عمران فرموده است: «و فروخورندگان خشم و عفوكنندگان از مردم» و در آيه شصت و چهارم سوره فرقان فرموده است: «و بندگان خداى بخشنده، آنان كه بر زمين آرام راه مى‌روند و چون نادانان ايشان را مورد خطاب قرار دهند، گويند سلام.»، و در آيه سى و ششم سوره شورى فرموده است: «و هر گاه كه خشم گيرند، خود عفو مى‌كنند.» امام صادق ٧ فرموده است: خشم كليد هر بدى و شرى است.[٢] همان حضرت فرموده است، حواريون به عيسى ٧ گفتند: اى معلم خير! به ما بياموز كه چه چيزى از همه شديدتر است؟ فرمود: خشم خداوند. گفتند: با چه چيزى از خشم خدا پرهيز

[١]. اين ابيات در صفحه ٢٩ ديوان منسوب به حضرت على همراه با ترجمه آقاى محمد جواد نجفى، چاپ ادبيه تهران، آمده است. م.

[٢]. با ذكر سلسله سند در اصول كافى، ص ٤١٢، ج ٣، همراه با ترجمه آقاى دكتر جواد مصطفوى آمده است. م.