عملى صالح انجام دهم.»[١] و فرموده است در مورد ريختن خون دو كس تا هنگام ظهور قائم ما كسى به حكم خدا قضاوت نمى‌كند، سنگسار كردن كسى كه زناى محصنه كرده باشد و زدن گردن كسى كه زكات نپردازد.[٢] و فرموده است هر كس قيراطى (واحد وزن معادل يك بيست و يكم مثقال) از زكات را نپردازد، بايد به آيين يهودى يا مسيحى بميرد. و نيز فرموده است هر كس در زندگى خود زكات نپردازد، پس از مرگ تقاضاى بازگشت مى‌كند و فرموده است، هرگز مالى در دريا و خشكى تباه نمى‌شود، مگر به سبب نپرداختن زكات و چون قائم قيام فرمايد، كسى را كه زكات نپردازد مى‌گيرد و گردنش را مى‌زند.[٣] امير المؤمنين ٧ فرموده است، پيامبر ٦ در خطبه وداع خود چنين فرمودند: اى مردم! زكات اموال خويش را بپردازيد. همانا هر كس كه زكات پرداخت نكند، او را نه نماز است و نه دين و نه روزه و نه حج و جهاد.

روايت شده است كه از امام حسن مجتبى ٧ در مورد آغاز زكات پرسيدند، فرمود: خداوند عز و جل به آدم ٧ وحى فرمود كه زكات خود را بپرداز. گفت:

پروردگارا زكات چيست؟ فرمود: ده ركعت نماز براى من بگزار. ده ركعت نماز گزارد و گفت: پروردگارا آيا اين زكات بر من و بر همه خلق واجب است؟ فرمود:

اين زكات كه نماز بگزارى بر عهده تو است و بر عهده فرزندانت كه مال داشته باشند، پرداخت مال خواهد بود.[٤] و گفته است صدقه چهار حرف است: حرف صاد آن كسى را كه صدقه مى‌پردازد از مكاره دنيا و آخرت مصون مى‌دارد. حرف دال آن دليل و راهنماى او به سوى بهشت است. حرف قاف، موجب قرب بنده به پيشگاه خداوند متعال است و حرف هاء، هادى صدقه دهنده براى انجام اعمال نيكو است كه بدان وسيله شايسته‌

[١]. در ثواب الاعمال صدوق( رضي الله عنه)، ص ٢٨٠، چاپ استاد محترم آقاى على اكبر غفارى، ١٣٩١ ق. آمده است. م.

[٢]. در كمال الدين و تمام النعمه صدوق و به نقل آن در بحار الانوار، ص ٣٢٥، ج ٥٢، آمده است. م.

[٣]. ثواب الاعمال، ص ٢٨١. م.

[٤]. اين روايت در صفحه ١٠ جلد ٤ مناقب ابن شهر آشوب، درگذشته به سال ٥٨٨ ق. كه شاگرد فتال هم بوده، آمده است. م.