در قرآن، در آيه ٦٠ سوره طه كه فرموده است‌ «يَوْمُ الزِّينَةِ» يعنى روز عيد ايشان كه در آن روز، از همه جا آنجا جمع مى‌شدند. همان طور كه‌ «يَوْمِ الدِّينِ» به معنى روز جزاست.

پيامبر ٦ فرموده است، چون روز عيد (فطر) فرا مى‌رسد خداوند به فرشتگانش مى‌گويد مزد مزدور و كارگر، چون كار خويش را انجام دهد چگونه است؟

و آنان مى‌گويند پروردگارا بايد مزدش به طور كامل پرداخت شود و خداوند مى‌فرمايد:

اى فرشتگان! گواه باشيد كه من آنان را بخشيدم.[١] خداوند متعال در آيه پنجاهم سوره اعراف فرموده است «كسانى كه دين خود را فسوس و بازيچه گرفته‌اند.» مقصود از كلمه دين، يعنى عيد خود را فسوس و بازيچه مى‌گرفته و به بتهاى خود در آن روز توجه مى‌كردند و به انواع زيور آنان را مى‌آراستند و خداوند ايشان را به همين سبب سرزنش فرموده است.[٢] در قرآن چهار عيد بيان شده است: نخست، عيدى براى عيسى ٧ و قوم او و آن گفتار خداوند در آيه يك صد و چهاردهم سوره مائده است كه مى‌فرمايد «عيسى بن مريم گفت، پروردگارا بر ما از آسمان مائده‌يى فرست تا اين روز براى ما و كسانى كه پس از ما مى‌آيند عيد و نشانى از سوى تو باشد». دوم، اعياد كافران كه خداوند متعال در آيه هفتاد و دوم سوره فرقان فرموده است «كسانى كه گواهى دروغ نمى‌دهند» كه برخى گفته‌اند كلمه «زور» در آن آيه، به معنى جشنهاى ايشان است.[٣] سوم، عيد فطر است كه خداوند متعال در آيه چهاردهم و پانزدهم سوره اعلى فرموده است «براستى كه رستگارى يافت آن كس كه خود را تزكيه كرد و با ذكر نام خدا به نماز ايستاد» كه منظور از تزكيه، پرداخت زكات فطر و منظور از ذكر نام خدا تكبير و

[١]. به مجمع البيان طبرسى، ص ١٧، ج ٧ و ٨ و ابو الفتوح رازى، ص ٤٦٨، ج ٧، چاپ مرحوم آقاى شعرانى مراجعه شود. گفتار حضرت ختمى مرتبت هم در فضائل الاشهر- الثلاثه صدوق، ص ١٢٧، آمده است. م.

[٢]. اين تعبير كه دين در اين آيه به معنى عيد است در تفسير ابو الفتوح رازى، ص ١٧١ ج ٥، هم آمده است. م.

[٣]. براى اطلاع بيشتر از اقوال مختلف در اين باره به مجمع البيان طبرسى، ص ١٨١، ج ٧ و ٨ مراجعه شود. م.