ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٥٦٠ - مجلس چهل و نهم، در ده روز ذى حجه

روايت شده است، هر كس روز بيست و پنجم ذى قعده را كه روز گسترش زمين از زير كعبه (دحو الارض) است روزه بگيرد، خداوند گناه هفتاد سال او را مى‌پوشاند.[١] روز هفدهم ربيع الاول كه روز ولادت پيامبر ٦ است، هر كس روزه بگيرد خداوند براى او پاداش شصت سال روزه مى‌نويسد.[٢]

مجلس چهل و نهم در ده روز ذى حجه‌

خداوند متعال در آيه يك صد و چهل و چهارم از سوره اعراف فرموده است، «و با موسى، سى شب وعده نهاديم. چون پايان يافت ده شب ديگر بر آن افزوديم و ميقات پروردگارش به چهل شب تكميل شد.» كه منظور از ده شب، از ماه ذى حجه است.[٣] و خداوند متعال در سوره حج (آيه ٢٨) مى‌فرمايد، «تا در آنجا منافع بسيار براى خود ببينند و نام خدا را در ايامى معين ياد كنند.» كه منظور دهه‌يى از ذى حجه است.

و خداوند در آغاز سوره و الفجر مى‌فرمايد، «سوگند به سپيده‌دم و سوگند به ده شب اول ذى حجه و سوگند به جفت و طاق و سوگند به شب تار، هنگامى كه به روز روشن مبدل مى‌شود.» ابن عباس در اين باره گفته است: منظور از كلمه فجر، روز است و منظور از شبهاى دهگانه، دهه اول ذى حجه است و گفته شده است، منظور از وتر (طاق) روز عرفه است كه روز نهم ذى حجه است و منظور از شفع (جفت)، روز عيد قربان است كه روز دهم است.

امام رضا ٧ فرموده است، خداوند متعال محمد ٦ را كه رحمت براى همه‌

[١]. نظير اين روايت از ثواب الاعمال صدوق، در صفحه ١٢٢ جلد ٩٧ بحار الانوار، نقل شده است. م.

[٢]. در صفحه ١٢٠ همان جلد بحار الانوار، از كتاب كنز الكراجكى آمده است كه پاداش يك سال روزه براى او نوشته مى‌شود. م.

[٣]. براى اطلاع بيشتر به صفحات ٤٧٣ از جلد ٣ و ٤ و ٨١ از جلد ٧ و ٨ و ٤٨٥ از جلد ٩ و ١٠ تفسير مجمع البيان طبرسى، چاپ بيروت، مراجعه فرماييد. م.