ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٥٥٦ - مجلس چهل و هشتم، در شب قدر و فضيلت روزه

درخت زيتون را هم مبارك ناميده و در آيه سى و پنجم سوره نور فرموده است «مى‌درخشد از درخت مبارك زيتون.» سرزمينى كه موسى ٧ در آن به شرف گفتگو با خداوند رسيد، در آيه سى ام سوره قصص، بقعه مباركه است.

آب باران را هم مبارك ناميده و در آيه ششم سوره قاف فرموده است «و ما از آسمان آب مبارك را نازل كرديم.» گويد (يعنى شيخ صدوق) كه بيشتر مشايخ و استادان ما كه خداوند از همه‌شان خشنود باد در اين موضوع اتفاق دارند كه شب قدر شب بيست و سوم رمضان است.

امام صادق ٧ فرموده است، شب قدر آغاز و انجام سال است.[١] امام كاظم ٧ فرموده است، هر كس شب قدر غسل كند و تا طلوع سپيده، شب‌زنده‌دارى كند، از گناهان خود بيرون مى‌رود.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر كس از روى ايمان و براى رضاى خدا شب قدر را شب زنده دارى و عبادت كند، خداوند خطاهاى گذشته‌اش را مى‌آمرزد و پيامبر ٦ در عين حال كه همواره بر اين كار تشويق مى‌فرمودند، بطور حتم نمى‌فرمودند، كه امشب، شب قدر است.[٢] امام باقر ٧ فرموده است، هر كس شب بيست و سوم رمضان را شب زنده دارى كند و صد ركعت نماز در آن بگزارد، خداوند روزى او را در دنيا فراخ مى‌فرمايد و شر كسانى را كه با او ستيزه كنند از او كفايت مى‌فرمايد و او را از سوختن در دنيا و زير آوار ماندن و شر دزدان و جانوران درنده محفوظ مى‌دارد و بيم نكير و منكر را از او برطرف مى‌فرمايد و هنگامى كه از گور خود بيرون آيد پرتو چهره‌اش براى همه مردم محشر درخشان است و نامه عملش به دست راست او داده مى‌شود و براى او آزادى از دوزخ و عبور از پل صراط و امان از عذاب مقرر مى‌شود و بدون حساب وارد بهشت مى‌شود و در آن از همنشينان پيامبران و صديقان و شهيدان و نيكوكاران‌

[١]. گفتار صدوق و روايت حضرت صادق به نقل از خصال صدوق در بحار الانوار، ص ١٦، ج ٩٧، آمده است. م.

[٢]. در فضائل الاشهر الثلاثه، صدوق، ص ١٣٦، ذيل شماره ١٤٤ با اندك اختلافى آمده است. م.