و همان حضرت فرموده‌اند: خداوند را در هر شب از ماه رمضان گروهى آزاد كرده و رسته از آتش است. غير از كسى كه با مسكر و مواد مست‌كننده افطار كند و چون شب آخر رمضان فرا مى‌رسد به اندازه همه كسانى كه در طول ماه آمرزيده است، مى‌آمرزد.[١] پيامبر ٦ چون ماه رمضان نزديك شد، سه روز باقى مانده از شعبان، به بلال امر فرمودند ندا دهد و مردم جمع شوند و چون مردم جمع شدند، پيامبر ٦ به منبر رفتند و پس از حمد و ثناى خداوند چنين بيان فرمودند: اى مردم! اين ماه كه شما را فرا رسيده، برترين ماههاست و در آن شبى قرار دارد كه بهتر از هزار ماه است. در اين ماه درهاى دوزخ بسته و درهاى بهشت گشوده مى‌شود. هر كس اين ماه را دريابد و آنچنان رفتار نكند كه آمرزيده شود، خدايش از رحمت خود دور بداراد. و هر كس امكان خدمت به پدر و مادر برايش فراهم شود و چنان رفتار نكند كه آمرزيده شود از رحمت خدا دور بادا و هر آن كس كه نام من پيش او برده شود و بر من درود نفرستد و آمرزيده نشود از رحمت خدا دور بادا.[٢] امام باقر ٧ فرموده است: براى هر چيز، بهارى است و بهار قرآن، ماه رمضان است.[٣] امير المؤمنين على ٧ فرموده است: بر شما باد در ماه رمضان به فراوانى استغفار و دعا، كه دعا بلا را از شما دفع مى‌كند و استغفار، گناهان شما را محو مى‌كند.[٤] پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر مؤمنى كه ماه رمضان را براى رضاى خداوند روزه بگيرد، خداوند هفت خصلت را براى او واجب و مقرر مى‌فرمايد: نخست اينكه، اعمال ناروايى را كه با اعضاى خود انجام داده است از ميان مى‌برد. دوم، او را به رحمت خويش نزديك مى‌كند. سوم، خطاهاى پدرش را مى‌آمرزد. چهارم،

[١]. هر دو در امالى صدوق و ثواب الاعمال و امالى شيخ طوسى و به نقل از آنها در صفحات ٣٦٢ و ٣١٣ همان جلد بحار الانوار آمده است. م.

[٢]. ثواب الاعمال صدوق( رضي الله عنه)، ص ٩٠، چاپ آقاى على اكبر غفارى، و تهذيب، شيخ طوسى، ص ٤٠٦، ج ١. م.

[٣]. معانى الاخبار، صدوق، ص ٢٢٨ و بحار الانوار، ص ٣٨٦، ج ٩٦. م.

[٤]. به نقل از صفحه ٣٧ امالى صدوق در صفحه ٣٧٩ همان جلد بحار الانوار آمده است. م.